يا مىگويند فرا بافت ( 1 ) محمّد قرآن را ، بلكه او حقّ و راست است از خداى تو تا بيم كنى گروهى را كه نيامد بديشان از بيم كننده از پيش تو تا مگر ايشان راه يابند . خداى - عزّ و جلّ - آن است كه بيافريد آسمانها و زمين و آنچه ميان آسمان و زمين است در شش روز ، پس راست بيستاد و مستولى گشت ( 2 ) بر عرش ، نيست ( 3 ) شما را از جز او از ( 4 ) دوستى و نه شفيعى ( 5 ) ، اى نگيريد پند ( 6 ) و ياد نياوريد . تدبير مىكند كار و فرمان را از آسمان سوى زمين ، پس بر مىشود سوى او در روزى كه بود اندازهء آن هزار سال از آنچه بر شمريد شما . آن است دانندهء نهان ( 7 ) و آشكار بى همتا و بخشاينده . آن كه نيكو كرد هر چيزى را آفرينش او ، و اوّل بيافريد ( 8 ) مردم را ( 9 ) از گل . پس كرد زادهء او از آبى بيرون كشيده از پشت مرد ، از آبى خوار و ضعيف ( 10 ) . پس راست ( 11 ) گردانيد او را مردمى ، و در دميد در او از روح او ( 12 ) تا زنده شد و

--> ( 1 ) . آط ، آب ، مش : كه فرا بافته . ( 2 ) . آط ، آج ، لب : پس بن . . . اى ، آب ، مش : پس مساوى شد . ( 3 ) . آط مر . ( 4 ) . آط ، آج ، لب : هيچ . ( 5 ) . آب ، مش : شفاعت خواهى . ( 6 ) . آط ، آج ، لب : چرايند نگيريد . ( 7 ) . آط ، آج ، لب : نهانها . ( 8 ) . آط ، آج ، لب ، مش : و ابتدا كرد آفريدن . ( 9 ) . آط ، آب ، آج ، مش : آدمى را . ( 10 ) . آط ، آج ، لب : از آب گنده ، آب ، مش : آبى ضعيف . ( 11 ) . آط ، آج ، لب : راست اندام . ( 12 ) . آط ، آج ، لب : خود .