الشيخ أبو الفتوح الرازي

184

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )

برنجانند او را ( 1 ) در خداى كند ( 2 ) فتنه مردمان چون عذاب خداى ، و اگر آيد ( 3 ) يارى از خداى تو ، گويند ما بوديم با شما ، و نيست ( 4 ) خداى داناتر به آنچه در دلهاى جهانيان است ؟ و داند خداى آنان را ( 5 ) كه ايمان آورند ( 6 ) ، و داند منافقان را . و گفتند آنان كه كافر شدند ( 7 ) آنان را كه ايمان آوردند : پسر وى ( 8 ) كنى ره ما را ، و ما بر گيريم ( 9 ) گناهان شما ( 10 ) ، و نيستند ايشان بر گيرنده ( 11 ) از گناهانشان از چيزى ، ايشان دروغزنان [ اند ] ( 12 ) . و بر گيرند ( 13 ) بارهاى خود و بارها با بارهاى گران خود ( 14 ) ، و بپرسند ايشان را روز قيامت از آنچه فرا بافته بودند . و بفرستاديم نوح را به قومش درنگ كرد در ايشان هزار سال الَّا پنجاه سال ، بگرفت ايشان را طوفان ، و ايشان ظالم بودند . برهانيديم او را و اصحاب كشتى ( 15 ) ، و كرديم او را دليلى عالميان را . و ابراهيم چون گفت قومش را : بپرستى خداى را و بترسى از او ، آن بهتر است شما را

--> ( 1 ) . آب : چون ايذا رسيد به او . ( 2 ) . آب ، مش : در راه خداى گردانيد . ( 3 ) . آب ، مش : آمد . ( 4 ) . آب ، آج ، لب ، مش : آيا نيست . ( 5 ) . آط : آن را ، به قياس با نسخه آب تصحيح شد . ( 6 ) . آب ، آج ، لب : آوردند ، مش : آورده‌اند . ( 7 ) . آب ، آج ، لب ، مش مر . ( 8 ) . آج ، لب ، مش : پيروى . ( 9 ) . آب ، مش : برداريم . ( 10 ) . آب ، آج ، لب ، مش را . ( 11 ) . آب ، مش : بردارندگان . ( 12 ) . آط : ندارد ، از آب افزوده شد . ( 13 ) . آب ، مش : هر آينه بر مىدارند . ( 14 ) . آج ، لب : ايشان . ( 15 ) . آب ، مش را .