گفت : اى قوم ! بينى ( 1 ) كه اگر من باشم بر حجّتى از خدايم و روزى دهد مرا از او روزى نيكو ، و من نمىخواهم كه خلاف كنم شما را با آنچه نهى مىكنم شما را از آن من نمىخواهم ( 2 ) مگر نيكى تا توانم ، و نيست توفيق من مگر به خداى ، بر او توكّل كردم و با او شوم . اى قوم ! گناهكار نكند شما را بىفرمان ( 3 ) من كه برسد به شما مانند آنچه رسيد به قوم نوح يا قوم هود يا قوم صالح ، و نيست قوم لوط از شما دور . [ 192 - ر ] و آمرزش خواهى از خدايتان ، پس توبه كنى با او ( 4 ) كه خداى من آمرزنده و دوست دارنده است . گفتند اى شعيب ! ما ندانيم بسيارى از آنچه تو مىگويى ، و ما مىبينيم تو را در ميان ما بى قوّت ، و اگر نه قومت بودندى سنگسار كردمانى ( 5 ) تو را ، و نيستى تو بر ما عزيز . گفت اى قوم ! قوم من عزيزترند بر شما از خداى ؟ و گرفتى او را از پس پشت شما كه خداى من [ به ] ( 6 ) آنچه شما مىكنى عالم است ( 7 ) . اى قوم ! بكنى بر توانايتان ( 8 ) كه من كننده‌ام ، زود بود كه بدانى شما هر آن كس كه آيد به دو عذابى كه ذليل بكند او

--> ( 1 ) . آو ، بم : ديدى / ديديد . ( 2 ) . اساس : مىخواهم ، به قياس با نسخهء آو ، تصحيح شد . ( 3 ) . آو ، آج ، بم ، لب : نافرمانى . ( 4 ) . آو ، بم : وا او توبه كنى . ( 5 ) . آو ، آج ، بم ، لب : كرديمى . ( 6 ) . اساس : ندارد ، به قياس با نسخهء آو ، افزوده شد . ( 7 ) . آج ، لب : گرد آرنده است . ( 8 ) . توانايتان / تواناييتان .