و آن روز كه حشر كند ( 1 ) ايشان را پندارى كه كمتر ناستادند مگر ساعتى از روز آشنايى بدهند ميان ايشان ، زيان كردند آنان كه دروغ ( 2 ) داشتند ثواب خداى را و نبودند راه يافتگان . و اگر ( 3 ) با تو نماييم بهرى ( 4 ) آنچه نويد ( 5 ) مىدهيم ايشان را يا جان برداريم تو را ، با ماست بازگشت ايشان ، پس خداى گواه است ( 6 ) بر آنچه كنند ايشان . [ 143 - پ ] و هر گروهى را پيغامبرى هست ، چون آيد پيغامبرشان ، حكم كنند ميان ايشان به داستان ( 7 ) و بر ايشان ظلم نكنند . و گويند ( 8 ) : كى باشد اين وعده اگر شما راستيگرى ( 9 ) . بگو كه : من نتوانم براى خود زيانى و نه سودى الَّا آنچه خداى خواهد ، هر امّتى را وقتى هست چون آيد وقتشان ، باز پس ندارند ( 10 ) يك ساعت و نه فرا پيش ( 11 ) دارند . بگو بينى اگر آيد به شما عذاب او به شب يا به روز چه شتاب مىكند ( 12 ) از او گناهكاران . ( 13 ) پس چون بيفتد ( 14 ) ،

--> ( 1 ) . اساس و ديگر نسخه بدلها : حشر كنيم ، با توجّه به ضبط كلمه به صورت « نحشرهم » و اصلاح آن به « يحشرهم » ، تصحيح شد . ( 2 ) . آو ، آج ، بم : به دروغ . ( 3 ) . آو ، آج ، بم ، مج ما . ( 4 ) . مج را . ( 5 ) . اساس : نوبه ، به قياس با نسخهء آو ، تصحيح شد . ( 6 ) . مج : گواست . ( 7 ) . آو ، آج ، بم ، آز : به عدل ، مج : به راستى . ( 8 ) . آو ، آج ، بم ، لب ، مج : مىگويند . ( 9 ) . آو ، آج ، بم : راست گوييد . ( 10 ) . مج : پس باز ندارند ايشان را . ( 11 ) . آو ، بم ، با پيش ، آج : باز پيش ، مج : ها پيش . ( 12 ) . آو ، آج ، بم ، لب ، مج : مىكنند . ( 13 ) . آو ، آج ، بم ، آز ، مج : الان . ( 14 ) . آو ، مج : بيوفتد ، آج ، آز : بتوقيع .