ايمان آرى به آن اكنون ، [ و ] ( 1 ) بودى به آن شتاب مىكردى . [ 144 - ر ] پس گويند آنان را كه ظلم كنند ( 2 ) بچشى عذاب جاودانى ! جزا كنند شما را الَّا به آنچه كرده باشى ؟ ( 3 ) خبر مىپرسند از تو كه درست است آن ؟ بگو : آرى ! به خداى من كه آن درست است و نيستى شما عاجز كننده . و اگر آن كه هر نفسى ( 4 ) بود كه ظلم كرده باشد آنچه در زمين هست فديه كند به آن ، و آشكارا مىكنند ( 5 ) پشيمانى ، چو ( 6 ) بينند عذاب و حكم كنند ميان ايشان به داستان ( 7 ) و بر ايشان ظلم نكنند . خداى راست آنچه در آسمانها و زمين است ، الا كه نويد خداى درست است و لكن بيشترين ايشان ندانند ( 8 ) . او زنده كند و بميراند و با او شويد ( 9 ) . قوله تعالى : * ( وَما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى مِنْ دُونِ اللَّه ) * ( 10 ) ، خداى تعالى در اين آيت نفى كرد كه اين قرآن مفترى و مختلق و دروغى فرا بافته باشد و نه خداى گفته باشد و فرستاده . و * ( أَنْ ) * مع الفعل در تأويل مصدر است ، و محلّ او نصب است بر خبر كان ، اى مفترىّ . و اصل كلمه [ 144 - پ ] من الفرى باشد ، و هو القطع ، يقال : انّه ليفرى الفرىّ ، اى ليأتي بالعجب حتّى كانّه يقطعه ، و قوله : * ( مِنْ دُونِ اللَّه ) * ، يعنى چنان

--> ( 1 ) . اساس : ندارد ، به قياس با نسخهء آو ، افزوده شد . ( 2 ) . آو ، آج ، بم ، مج : ظلم كردند . ( 3 ) . آو ، بم ، مج : اي . ( 4 ) . آو ، آج ، بم ، مج را . ( 5 ) . آج ، لب : كند . ( 6 ) . آو ، آج ، بم ، مج ، لب : چون . ( 7 ) . آو ، آج ، بم : به عدل ، مج : براستى . ( 8 ) . مج : نمىدانند . ( 9 ) . آج ، لب : باز شوند . ( 10 ) . آو ، آج ، بم ، مج ، لب ، آز الاية .