مردمان ( 1 ) را عجبى كه وحى كرديم به مردى از ايشان كه بترسان ( 2 ) مردمان را و بشارت ده ( 3 ) آنان را كه بگرويدند ( 4 ) كه ايشان راست سابقهء اخلاص نزديك خداى ايشان ، گفتند كافران : اين جادوى است روشن . [ 127 - ر ] بدرستى كه خداى شما ، خداى است آن كه بيافريد آسمانها و زمين در شش روز ، پس مستولى شد بر عرش ، تدبير مىكند كار را ، نيست شفاعت خواهى مگر از پس فرمان او ، آن خداى است خداوند شما ، بپرستى [ او را ] ، ( 5 ) انديشه نمىكنيد ( 6 ) ! با اوست ( 7 ) بازگشت شما جمله ( 8 ) ، وعدهء خداى است بدرستى . كه او ابتدا كند خلق را آنگه باز آفريند تا پاداشت دهد آنان را كه ايمان دارند ( 9 ) و عمل صالح كنند به راستان و آنان كه كافر شدند ايشان را بود شرابى از آبى گرم ( 10 ) و عذابى دردناك به آنچه كافر شده باشند . [ 127 - پ ] ( 11 ) او آن خداى است كه كرد آفتاب را روشناى ( 12 ) و ماه را روشناى ( 13 ) و بينداخت ( 14 ) آن را جايها تا بدانيد عدد سالها و شمار ، نيافريد خداى آن مگر براستى ،

--> ( 1 ) . آو ، بم : مردمانش . ( 2 ) . آو ، آج ، بم ، لب : بيم كن . ( 3 ) . همهء نسخه بدلها : مژده ده . ( 4 ) . آو ، آج ، بم ، لب ، بگرويده‌اند . ( 5 ) . اساس : ندارد ، از آو ، افزوده شد . ( 6 ) . مج : نمىكنند . ( 7 ) . آو ، وا اوست . ( 8 ) . مج : همه . ( 9 ) . مج : ايمان آرند . ( 10 ) . آج ، لب : شراب آب گرم . ( 11 ) . اساس : نفصل ، به قياس با قرآن مجيد تصحيح شد . ( 13 - 12 ) . آج ، لب : روشن . ( 14 ) . آو ، بم : به اندازه كرد ، آج ، لب : به اندازه .