قوله تعالى : إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّه واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَساءَتْ مَصِيراً ‹ 97 › إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَالنِّساءِ وَالْوِلْدانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا ‹ 98 › فَأُولئِكَ عَسَى اللَّه أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَكانَ اللَّه عَفُوًّا غَفُوراً ‹ 99 › وَمَنْ يُهاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّه يَجِدْ فِي الأَرْضِ مُراغَماً كَثِيراً وَسَعَةً وَمَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِه مُهاجِراً إِلَى اللَّه وَرَسُولِه ثُمَّ يُدْرِكْه الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُه عَلَى اللَّه وَكانَ اللَّه غَفُوراً رَحِيماً ‹ 100 › وَإِذا ضَرَبْتُمْ فِي الأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنَّ الْكافِرِينَ كانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُبِيناً ‹ 101 › وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرائِكُمْ وَلْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً واحِدَةً وَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كانَ بِكُمْ أَذىً مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّه أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً ‹ 102 › فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا اللَّه قِياماً وَقُعُوداً وَعَلى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً ‹ 103 › وَلا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّه ما لا يَرْجُونَ وَكانَ اللَّه عَلِيماً حَكِيماً ‹ 104 › آنان كه جان برداشت ايشان را فرشتگان بيداد كننده بر خود ، گفتند در چه بوديد ( 1 ) . شما ؟ گفتند : بوديم ضعيفان در زمين . گفتند : نيند ( 2 ) زمين خداى فراخ تا هجرت كرديتان ( 3 ) در اين جا ايشان را جايشان دوزخ باشد و بد جاست ( 4 ) . مگر ضعيفان را از مردان و زنان و كودكان ، نتوانند حيلتى و ندانند راهى ( 5 ) . ايشان باشند كه خداى عفو كند از ايشان ، و هست خدا عفو كننده و آمرزنده ( 6 ) . و هر كه هجرت كند در راه خدا يابد در زمين راهى و نشستگاهى ( 7 ) بسيار و فراخى ، و هر كه بيرون آيد از خانه‌اش هجرت كننده به خدا و پيغامبر ، پس دريابد او را مرگ ( 8 ) ، حاصل باشد مزدش بر خدا و خداى تعالى آمرزنده و بخشاينده [ بوده است ] ( 9 ) . چون برويد در زمين نيست بر شما بزه اگر قصر كنيد ( 10 ) از نماز اگر ترسيد كه رنج دارند ( 11 ) شما را

--> ( 1 ) . لت : بودى . ( 2 ) . تب : نبود . ( 3 ) . آج ، لب : هجرت كنيد . ( 4 ) . آج ، لب : و بدا جاى بازگشتن آن . ( 5 ) . آج ، لب : چاره‌اى . ( 6 ) . لت بوده است . ( 7 ) . اساس ، مت : لس كاهى ( ؟ ) ، آج ، لب : جاى هجرت كردن ، لت : كشتى گاهى ، متن با توجّه به ضبط تب انتخاب شد . ( 8 ) . تب كه . ( 9 ) . اساس ، وز ، مت : ندارد ، آج ، لب هست ، با توجه به تب ، لت افزوده شد . ( 10 ) . اساس ، مت : كنند ، لت : كنى ، با توجه به وز تصحيح شد . ( 11 ) . آج ، لب : كه فتنه دارند .