الشيخ أبو الفتوح الرازي

335

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )

براى آن نوشتيم بر فرزندان يعقوب كه هر كه او بكشد نفسى را ( 1 ) بىنفسى يا تباهى كند در زمين چنان باشد بكشت ( 2 ) مردمان را همه و هر كه زنده كرد آن پندارى كه زنده كرد مردمان را همه و آمدند ( 3 ) به ايشان پيغمبران ما به حجّتها پس بسيارى از ايشان پس از آن در زمين اسراف كننده‌اند . پاداش ( 4 ) آنان كه محاربه كنند با خدا و پيغامبرش و بشتابند در زمين به تباهى ( 5 ) كه بكشند ايشان را يا بردار كنند يا ببرند دستهايشان و پايهاشان از خلاف يا برانند ايشان را از زمين آن ايشان را نكالى ( 6 ) باشد در دنيا و ايشان را در آخرت عذابى بزرگ . مگر آنان را كه توبه كنند پيش از آن كه توانا شويد بر ايشان بدانى كه خداى آمرزنده و بخشاينده است . اى آنان كه بگرويده ( 7 ) بترسيد از خداى و طلب كنيد به او شفاعت و جهاد كنيد در راه او تا همانا ظفر يابيد . آنان كه كافر شدند اگر باشد ايشان را آنچه در زمينهاست همه و مانند آن به آن تا فدا كنند به آن از عذاب روز قيامت نپذيرند از ايشان و ايشان را عذابى بود دردناك . خواهند كه بيرون آيند از دوزخ و نباشند ايشان بيرون آينده از آن جا و ايشان را باشد

--> ( 1 ) . لت و . ( 2 ) . تب : بكشته بود ، آج ، لب ، بكشد تنى را . ( 3 ) . تب ، آج ، لب ، لت : آمد . ( 4 ) . وز ، تب ، لت : پاداشت . ( 5 ) . وز ، لت : به تباهى آن است ، تب : تباهى را آن است ، آج ، لب : به قطع طريق آن است كه . ( 6 ) . وز : سگالى . ( 7 ) . تب ، لت : بگرويده‌ايد ، آج ، لب : ايمان آورديد .