روزى گفتند ( 1 ) : يا رسول اللَّه ( 2 ) ! بهتر از مادر جهان كيست ؟ چون گرسنه شويم تو ما را طعام دهى ، و چون تشنه شويم تو ما را آب دهى ، و در صحبت ( 3 ) خدمت تو با تو مىگرديم ، و عجايب مىبينيم . عيسى - عليه السلام - گفت : از شما بهتر آن باشد كه از كسب دست خود خورد . ايشان بيامدند و اختيار گازرى كردند . جامه مردمان مىشستند و مزد بر آن كه مىستدند « قناعت مىكردند . ضحّاك گفت : ايشان را براى آن حوارىّ ( 5 ) خواندند ( 6 ) ، لصفاء قلوبهم و نقائها ، براى آن كه دلهايشان ( 7 ) صافي بود . عبد اللَّه مبارك گفت ( 8 ) : براى آن كه نورانى بودند ، اثر نور و عبادت بر روى ايشان پيدا بود ، قال اللَّه تعالى : سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ( 9 ) . و اصل « حور » بنزديك عرب سپيدى ( 10 ) باشد ، يقال : رجل احور و امراة حوراء و رجال و نساء حور ، للشّديد ( 11 ) بياض العين . و نان ( 12 ) سپيد ( 13 ) را حوّارى گويند ، و زن سپيد ( 14 ) روى با جمال را حواريّه گويند ، قال الحارث بن حلَّزة : فقل للحواريّات يبكين غيرنا و لا تبكنا الَّا الكلاب النّوابح و قال الفرزدق : فقلت انّ الحواريّات تعطفه اذا تزيّنّ من تحت الجلابيب ابن عون گفت : پادشاهى از جمله پادشاهان طعامى ساخت و مردمان صالح را جمع كردند و عيسى - عليه السلام - در آن ميان بود . پادشاه به عيسى مىنگريد ( 15 ) . او از ( 16 )

--> ( 1 ) . آج ، لب ، فق : گفتندى . ( 2 ) . مب : يا روح اللَّه . ( 3 ) . دب ، مب و . ( 4 ) . وز : و مزد كه بر آن مىستدند و ، دب : و مزدى كه مىستدند بدان ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : و مزدكى بر آن مىگرفتند و . ( 5 ) . مب ، مر : حواريّان . ( 6 ) . دب ، مب : خوانند . ( 7 ) . وز ، دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : دلهاشان . ( 8 ) . مب : عبد اللَّه عبّاس و عبد اللَّه مبارك گفتند . ( 9 ) . سوره فتح ( 48 ) آيه 29 . ( 10 ) . دب : سپيد ، فق ، مر : سفيدى ، مب : سفيد . ( 11 ) . مج : شديد ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد . ( 12 ) . وز : و زنان . ( 14 - 13 ) . فق ، مب ، مر : سفيد . ( 15 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : مىنگريست . ( 16 ) . وز : و از .