مستحقّ هلاكند ، هلاك بر آور ( 1 ) از ايشان . و اگر به خلاف اين است ، ايشان را نگاه دار و هلاك مكن . چون ارميا اين بگفت ، آتشى از آسمان بيامد و جاى قربان از بيت المقدّس بسوخت ، و نه در از درهاى او به زمين فرو شد . ارميا بيوفتاد و بى هوش شد . چون در آمد ( 2 ) گفت : بار خدايا ! نه مرا وعده دادى كه بى دعاى تو اينان را هلاك نكنم ؟ هم آن فريشته آمد و گفت : خدايت [ 348 - پ ] سلام مىكند و مىگويد : تا تو دعا نكردى ، عذاب نفرستادم . ارميا بدانست كه آن فريشته اى بوده است ( 3 ) از قبل خداى تعالى فرستاده ( 4 ) بر سبيل امتحان ، و او آن دعا بر بنى اسرايل ( 5 ) كرده است ( 6 ) و آن اخلاق و اوصاف در ايشان بوده است ، و آن فريشته را راستگو ( 7 ) بود در ( 8 ) آنچه گفت . ارميا برخاست و بيت المقدّس رها كرد و بگريخت ، و بخت نصّر در افتاد ( 9 ) و بيت المقدّس خراب كرد و اهلش را كه بنى اسرايل بودند به سه قسمت كرد : بهرى ( 10 ) را بكشت و ثلثى را اسير كرد و ثلثى را رها كرد در شام تا در دست ( 11 ) او باشند . آنگه ( 12 ) بفرمود تا كودكان اين ثلث را كه اسير كرده بودند بياوردند ( 13 ) ، صد هزار به عدد بر آمدند از ميان ملوك و امراى لشكر خود ببخشيد ، هر پادشاهى را چهار برسيد . برخاست و

--> ( 1 ) . تب : هلاك ايشان كن و دمار بر آور . ( 2 ) . تب ، دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : چون با خود آمد . ( 3 ) . اساس : بودست / بوده است ، مج ، وز : فرشته است . ( 4 ) . اساس : فرستاد ، با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد . ( 5 ) . اساس : در حاشيه زير وصالى رفته و كلمه به صورت « اهل بابل » دوباره نويسى شده ، با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد . ( 6 ) . اساس : كردست / كرده است . ( 7 ) . مج ، وز : راستيگر . ( 8 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : از . ( 9 ) . اساس : در حاشيه زير وصالى رفته و به صورت « بيامد » دوباره نويسى شده ، با توجّه به تب تصحيح شد . ( 10 ) . اساس : در حاشيه زير وصّالى رفته و به صورت « ثلثى » دوباره نويسى شده ، با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد . ( 11 ) . مج ، وز : از دست ، تب ، دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : زير دست . ( 12 ) . اساس : در حاشيه زير وصّالى رفته و كلمه به صورت « پس » دوباره نويسى شده ، با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد . ( 13 ) . مب : بر آوردند .