در اخبار ما هست . و گفت : مرا تفضيل دادند به مفصّل ، يعنى در برابر اين هيچ پيغمبر صاحب كتاب را چيزى ندادند . مفسّران خلاف كردند در مفصّل . گروهى گفتند : از سورهء محمّد - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - تا به آخر قرآن مفصّل است ، و گروهى گفتند : از سورهء « ق » تا به آخر قرآن . و عبد اللَّه عبّاس گفت : از سورهء و الضّحى تا به آخر قرآن . و گفتند : براى آنش مفصّل خوانند ( 1 ) كه فصل بسيار بايد كردن از ميان ( 2 ) دو سوره بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . و بعضى ديگر گفتند : براى آن كه فصل بايد كردن از ميان هر دو سوره به تكبيرى ، و اين قراءت ابن كثير است ، و شاعر اين را نظم كرد در چند بيت ، گفت - شعر : حلفت بالسّبع اللَّواتي طوّلت و بمئين بعدها قد أمئيت ( 3 ) و بالمثاني ثنّيت فكرّرت و بالطَّواسين الَّتي قد ثلَّثت و بالحواميم الَّتي قد سبّعت و بالمفصّل اللَّواتي فصّلت فصل در ثواب خوانندهء قرآن شهر بن حوشب روايت كند از ابو هريره از ( 4 ) رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - كه او گفت : فضل القرآن على سائر الكلام كفضل اللَّه على خلقه ، گفت : فضل قرآن بر ديگر كلامها چنان است كه فضل خداى تعالى بر خلقانش ( 5 ) . ديگر انس مالك روايت كند از رسول - صلَّى اللَّه عليه و [ آله ] ( 6 ) و سلَّم - كه گفت : القرآن غنى لا غنى دونه و لا فقر بعده ، گفت : قرآن توانگرى است كه بالاى آن توانگرى نيست و

--> ( 1 ) . مج : خواند . ( 2 ) . مج ، آج ، لب هر . ( 3 ) . اساس ، آج ، لب ، فق ، وز ، مب ، مر : امّيت ، با توجّه به مج تصحيح شد . ( 4 ) . اساس : كه ، به قياس با نسخهء مج ، تصحيح شد . ( 5 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق ، وز خبر . ( 6 ) . اساس : ندارد ، از مج افزوده شد .