خوش بيان را در اختيار داريم كه جامع بخشى از كمالات و مناقب آن بزرگوار مى باشد . اهميت اين قصيده از آنروست كه شاعر در زمان خود آن حضرت مىزيسته است و اين سروده را در مقابل خليفهء ستمگرى مثل هشام بن عبد الملك سروده است و به رؤيت و امضاى امام على بن الحسين ( عليه السلام ) نيز رسانده است به حدى كه سراينده شعر را به خاطر آن ايمان استوار و تعهد اسلامى كه داشته است ، مورد صله و جايزه قرار داده است اين سرودهء نفيس از متن بلند و محتواى والايى برخوردار است كه كمتر در اشعار آن روزگار ، چنين محتواى عالى وجود داشته است . اينك به خاطر رعايت حال و مقال خواننده كه طبعا فارسى زبان است فقط ترجمهء آن را در اين جا مى آوريم كه بيانگر بخشى از مناقب و مكارم اخلاقى آن بزرگوار مى باشد : ترجمه قصيده فرزدق استاد گرانمايه اديب و سخنور توانا ، شادروان سيد صدرالدين بلاغى در پيشگفتار ترجمهء ارزشمند صحيفه سجاديه ( عليه السلام ) ترجمهء قصيده را چنين آورده است : " 1 . اين كه مرا از سر منزل جود و كرم همى پرسى ، مرا از نشان آن سخنى است كه چون جويندگانش فرا رسند به آنان باز خواهم گفت . 2 . اين كه تو او را نمىشناسى مهم نيست - اين همان كسى است كه سرزمين " بطحأ " جاى گامهايش را مى شناسد ، و كعبه وحل و حرم در شناسائيش همدم و همقدمند . 3 . اين ، شخصيت فرزند بهترين تمام بندگان خدا است ، اين ، همان شخصيت منزه از هر آلودگى و رذيلت و پيراسته از هر عيب و علت ، ومبرا از هر منقصت و نارسائى ، و كوه بلند علم و فضيلت و نور افكن عظيم هدايتست . 4 . اين ، همان كسى است كه " احمد مختار " پدر او است . كه تا هر زمان قلم قضاء بر لوح قدر ، به گردش بوده باشد . درود و رحمت خدا بر او جارى و روان باد ! 5 . اگر " ركن كعبه " بداند كه كدامين كس به بوسيدنش گام فرا نهاده است ، هر آينه فرو خواهد افتاد تا جاى پاى او را بوسه باران سازد !