سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَلَا آَبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍ كَذَلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتَّى ذَاقُوا بَأْسَنَا قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ ( 148 ) كساني كه شرك آوردند به زودى خواهند گفت : « اگر خدا مىخواست ، نه ما ونه پدرانمان شرك نمىآورديم ، وچيزى را [ خودسرانه ] تحريم نمىكرديم . » كساني هم كه پيش از آنان بودند ، همين گونه [ پيامبران خود را ] تكذيب كردند ، تا عقوبت ما را چشيدند . بگو : « آيا نزد شما دانشى هست كه آن را براي ما آشكار كنيد ؟ شما جز از گمان پيروى نمىكنيد ، وجز دروغ نمىگوييد . » ( 148 )