وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 60 ) وهنگامى كه موسى براي قوم خود در پى آب برآمد ، گفتيم : « با عصايت بر آن تخته‌سنگ بزن . » پس دوازده چشمه از آن جوشيدن گرفت ، [ به گونه‌اى كه ] هر قبيله‌اى آبشخور خود را مىدانست . [ وگفتيم : ] « از روزى خدا بخوريد وبياشاميد ، و [ لي ] در زمين سر به فساد برمداريد . » ( 60 )