سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ ( 151 ) به زودى در دلهاى كساني كه كفر ورزيده‌اند بيم خواهيم افكند ، زيرا چيزى را با خدا شريك گردانيده‌اند كه بر [ حقانيت ] آن ، [ خدا ] دليلي نازل نكرده است . وجايگاهشان آتش است ، وجايگاه ستمگران چه بد است . ( 151 )