وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوا بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 188 ) واموالتان را ميان خودتان به ناروا مخوريد ، و [ به عنوان رشوه قسمتى از ] آن را به قضات مدهيد تا بخشي از أموال مردم را به گناه بخوريد ، در حالي كه خودتان [ هم خوب ] مىدانيد . ( 188 )