منسك در آيه مصدر و مراد از « امة » امّتهاى گذشته است كه صاحب اديان آسمانى بوده‌اند نه امّتهاى مشركان . * ( وَلِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً لِيَذْكُرُوا اسْمَ الله عَلى ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الأَنْعامِ . . . ) * حج : 34 . در اين آيه نيز ظاهرا منسك بمعنى عبادت است ولى عبادت قربانى و تضحيه يعنى براى هر امّتى از امم گذشته عبادتى از قربانى قرار داديم تا نام خدا را بر چهارپايان كه قربانى ميكنند ياد نمايند و شما اولين امّت نيستيد كه قربانى بر آنها تشريع شده است . مناسك * ( فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا الله ) * : بقره : 200 . مناسك بمعنى عبادتهاى حجّ است * ( وَأَرِنا مَناسِكَنا وَتُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ) * بقره : 128 . * ( « أَرِنا » ) * را در آيه تعليم معنى كرده‌اند يعنى عبادتهاى ما را بما تعليم كن و شايد مرا از آن بصيرت باشد يعنى ما را در عبادتهامان بصيرت و بينائى بده بعضى مناسك را مواضع اعمال حجّ دانسته‌اند . در خاتمه ناگفته نماند : كه در مفردات و المنار تصريح شده كه نسك در اعمال حجّ غلبه پيدا كرده و مخصوص آن شده است . نسل : انفصال از شىء . « نسل الوبر عن البعير و القميص عن الانسان » كرك از شتر و پيراهن از انسان منفصل شد ، فرزند را از آن نسل گويند كه از انسان منفصل مىشود ( راغب ) طبرسى نسول را در اصل بمعنى خروج گفته ، مردم نسل آدماند كه از پشت او خارج شده‌اند * ( ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَه مِنْ سُلالَةٍ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ ) * سجده : 8 . * ( وَإِذا تَوَلَّى سَعى فِي الأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ . . . ) * بقره : 205 . مراد از نسل ظاهرا انسان است يعنى چون ولايت امر را بدست گيرد براى افساد در زمين تلاش مىكند كه كشت و انسان را هلاك و فنا گرداند . در تفسير عياشى از امام ابو الحسن عليه السّلام نقل شده : « النّسل هم الذّريّة و الحرث الزّرع » . * ( وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذا هُمْ مِنَ ) *