* ( النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا ) * آل عمران : 68 . نزديكترين مردم بابراهيم آنانند كه از وى پيروى كردند و اين پيامبر و پيروان اوست . * ( النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَأَزْواجُه أُمَّهاتُهُمْ ) * احزاب : 6 . به حكم اين آيه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله نسبت بمؤمنان از نفس خودشان نزديكتر و سزاوارتر است و زنان او مادران مؤمنيناند ، محترماند و نكاحشان بعد از پيامبر بر مؤمنان حرام مىباشد . پس مقام پيغمبر و اهميّت وجود پيغمبر بر مسلمان از نفس خويش بالاتر است و اگر در كارى از كارها اعمّ خير يا شرّ امر دائر باشد ميان پيغمبر و نفس مؤمن ، پيغمبر ارجح و بالاتر است . آيه مطلق است و اولويّت آنحضرت را از هر جهت مىرساند . * ( وَأُولُوا الأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ الله مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُهاجِرِينَ احزاب : 6 . گويند با اين آيه ارث بردن غير اولى الارحام كه در اوائل هجرت بود نسخ شده است يعنى اقربا بعضى ببعضى در ارث بردن از مؤمنان و مهاجران سزاوارتراند . ولاية : ( بفتح اول ) * ( هُنالِكَ الْوَلايَةُ لِلَّه الْحَقِّ هُوَ خَيْرٌ ثَواباً وَخَيْرٌ عُقْباً ) * كهف : 44 . ولاية را در آيه با كسر و فتح واو خوانده‌اند ، راغب گويد : ولايت بكسر واو بمعنى نصرت و بفتح واو بمعنى تولَّى امر است و بقولى هر دو يكى و حقيقتش تولَّى امر است قاموس نيز در اوّل هر دو را يكى گرفته است در صحاح از ابن سكَّيت نقل كرده ولايت بكسر واو بمعنى تسلَّط و بفتح و كسر واو بمعنى نصرت و يارى است . نگارنده گويد : ظاهر آنست كه هر دو بمعنى قرابت است چنان كه در اقرب الموارد گفته و مطابق با معناى اوّلى است و مراد از آن در آيه تسلَّط و تدبير است . آيه بعد از آياتى آمده كه راجع بمباحثه ، يك مشرك و مؤمن است كه بالاخره اميد مشرك مبدّل بيأس شده و محصوليكه در مقابل خدا به آن دل بسته بود از بين ميرود و تسلَّط