مىزنند . ناگفته نماند : آنچه از قرآن مجيد و اخبار و حالات معصومين عليهم السّلام روشن مىشود آنست كه : شخص در مقابل ستمكاران و مظالم اجتماعى ميان قيام و تقيّه مخيّر است . يا قيام و مبارزه مىكند تا موفّق شود و يا در آن راه شهيد گردد مثل حضرت سيد الشهداء سلام اللَّه عليه و يا تقيّه كرده و خود را بكشته شدن نميدهد بلكه مبارزه منفى مىكند مثل امام صادق و ديگر ائمّه عليهم السّلام . ولى پشتيبانى از ظلم در اسلام روا نيست ، اين مطلب را در كتاب « مرد ما فوق انسان » كه در تحليل قيام مقدس كربلا نوشته‌ام در فصل « قيام امام و تقيّه » بطور مشروح آورده‌ام هر كه مايل باشد به آنجا رجوع كند . وكاء : توكَّؤ بمعنى تكيه كردن است . * ( قالَ هِيَ عَصايَ أَتَوَكَّؤُا عَلَيْها وَأَهُشُّ بِها عَلى غَنَمِي ) * طه : 18 . گفت : آن عصاى من است به آن تكيه ميكنم و با آن بگوسفندانم برگ مىتكانم . اتّكاء : نشستن به حالت اطمينان و آرامش در مصباح و اقرب الموارد گويد : « اتّكأ اتّكاء : جلس متمكِّنا » در آيه * ( وَسُرُراً عَلَيْها يَتَّكِؤُنَ ) * زخرف : 34 . مراد چنان كه در مصباح گفته نشستن باطمينان است يعنى : سريرهائى كه باطمينان و آرامش روى آنها مىنشينند . پس اتكاء بمعنى نشستن با اطمينان و آرامش است گر چه بمعنى تكيه كردن نيز آمده است * ( هُمْ وَأَزْواجُهُمْ فِي ظِلالٍ عَلَى الأَرائِكِ مُتَّكِؤُنَ ) * يس : 56 . آنها و ازواجشان در سايه هائى بر تختها باطمينان و آرامش خاطر نشسته‌اند در مجمع ذيل * ( مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الأَرائِكِ نِعْمَ الثَّوابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقاً ) * كهف : 31 . متكئين را متنعّمان فرموده و اضافه مىكند : چرا بجاى متنعمين متكئين فرموده ؟ چون اتكاء مفيد آنست كه آنها در امن و راحت منعّماند كه انسان تكيه نميكند مگر در حال امن و سلامت . مُتَّكئا * ( فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ ) *