ناگفته نماند : چيزى بر خدا از چيز ديگر آسانتر و دشوارتر نميتواند باشد و همه نسبت به خدا يكسانند و گرنه لازم ميايد كه خدا كاريرا با مشقّت انجام دهد و آن سبب عجز خداست ( معاذ الله ) . به نظر ميايد اهون بودن خلقت دوّم نسبت بذات آنست كه پيداست شروع هر چيز از اعادهء آن پر معونه تر است يعنى : اعمال قدرت در اعادهء آفرينش كمتر از اعمال آن در آفرينش اوّل است . الميزان بعد از نقل و ردّ جوابهاى اشكال ، نظر داده كه : اهون نسبت به كار مردم است يعنى چون اعادهء شىء نسبت بمردم آسان است پس نسبت به خدا آسانتر است ، در اثبات اين مطلب از ذيل آيه كه * ( وَلَه الْمَثَلُ الأَعْلى فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * است . استفاده كرده كه عميق و قابل دقّت است . هون : ( بضمّ - ه ) و هوان و مهانت بمعنى ذلَّت و خوارى است . در قرآن مجيد فقط با همزه باب افعال تعديه شده * ( وَمَنْ يُهِنِ الله فَما لَه مِنْ مُكْرِمٍ . . . ) * حج : 18 . آنكه خدا خوارش كند او را عزيز كننده‌اى نيست . * ( الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ ) * انعام : 93 . امروز كيفر داده ميشويد عذاب خوارى را يعنى عذابى را كه بوسيلهء آن خوار ميشويد لذا بعضى آن را « عذاب ذى الهون » گفته‌اند در جوامع الجامع هون را خوارى شديد فرموده است . مهين : ( بصيغهء فاعل ) خوار كننده . * ( وَلِلْكافِرِينَ عَذابٌ مُهِينٌ ) * بقره : 90 . مهان : خوار شده . * ( يُضاعَفْ لَه الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَيَخْلُدْ فِيه مُهاناً ) * فرقان : 69 . هوى : هوىّ ( بضمّ هاء و فتح آن ) بمعنى فرود آمدن است « هوى الشىء هويّا و هويّا : سقط من علو الى اسفل » چنان كه در قاموس و اقرب الموارد و در مجمع ذيل * ( وَالنَّجْمِ إِذا هَوى ) * گفته است . بقول راغب : هوىّ ( بضمّ اول )