شده كه نور هدايت و ايمان آن را منوّر و روشن كرده است . و اللَّه العالم . تابش نور ايمان در وهله اوّل وجود مؤمن و در وهله ثانى جهان اطراف مؤمن را روشن مىكند . در توحيد صدوق عليه الرحمه باب 15 . فرموده : از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه از * ( الله نُورُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ مَثَلُ نُورِه كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ ) * سؤال شد فرمودند : « هو مثل ضربه اللَّه لنا فالنّبى صلَّى اللَّه عليه و آله و الائمة صلوات اللَّه عليهم اجمعين من دلالات اللَّه و آياته الَّتى يهتدى بها الى التّوحيد و مصالح الدّين و شرائع الاسلام و الفرائض و السّنن و لا قوّة الَّا باللَّه العلىّ العظيم » . به نظر ميايد : جواب امام عليه السّلام فقط راجع به * ( مَثَلُ نُورِه . . . ) * است و اهل بيت عليهم السّلام از لحاظ واسطه هدايت بودن مصداق * ( مَثَلُ نُورِه . . . ) * اند . ناس : جماعت مردم . در مجمع گفته : ناس و بشر و انس نظير هماند ، و اصل النّاس أناس است از انس در اثر دخول الف و لام تعريف همزه از آن ساقط شده و لام تعريف در نون ادغام شده است . در اقرب الموارد گويد : بقولى الناس براى جمع وضع شده مثل رهط و قوم ، واحد آن انسان است از غير لفظش . * ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِالله وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَما هُمْ بِمُؤْمِنِينَ ) * بقره : 8 . از مردم كسى است كه گويد به خدا و روز قيامت ايمان آورديم حال آنكه مؤمن نيستند . در آياتى نظير * ( وَإِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَما آمَنَ النَّاسُ ) * بقره : 13 . * ( أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه ) * نساء : 54 . ظاهرا انسانهاى فاضل و به تمام معنى انسان ، مراد است . راغب ميگويد : گاهى از الناس بطور مجاز فضلاء مقصود است نه عموم مردم و آن در صورتى است كه معناى انسانيت و اخلاق حميده مقصود باشد . لفظ « الناس » بنا بر نقل المعجم المفهرس دويست و چهل و يك بار