* ( لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الأَرْضِ ) * اسراء : 76 . مراد ارض مكَّه است نه همه كره ارض . و در آيه * ( وَجَعَلْنا ذُرِّيَّتَه هُمُ الْباقِينَ ) * اشكالى ندارد كه بگوئيم قوم آنحضرت همه هلاك شدند و فقط ذرّيّه او باقى ماند نه نسبت به همه اقوام . ايضا در * ( لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ الله ) * ظاهرا مراد محلّ طوفان است نه همه جا . وانگهى اگر مراد سوار كردن از همه جنس حيوانات در كشتى باشد پيداست كه نه كشتى آنوسعت را داشت كه آنهمه حيوانات در آن جاى گيرند و مدتى با علوفه و آب تأمين شوند و نه امكان داشت كه حيوانات بىشمار روى زمين را جمع كنند و بقولى لازم بود اقلَّا سه هزار و پانصد نوع از پستانداران در كشتى گذاشته و مدتى غذاى آنها را تأمين كنند . وانگهى در صورت عمومى بودن رسالت آنحضرت لازم بود كه رسالت آن بزرگوار به همه جاى عالم رسيده باشد و همه تكذيب كرده باشند تا مستحقّ عذاب گردند زيرا * ( وَما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا ) * اسراء : 15 . و اثبات اين مطلب كه آنحضرت نمايندگان فرستاده و تبليغ كرده است مشكل بلكه غير ممكن مىباشد . خلاصه : احتمال نزديك بيقين آنست كه طوفان نوح مثل بلاهاى قوم هود ، صالح و لوط عليهم السّلام محلَّى بوده است مگر آنكه بگوئيم كه در روزگار نوح عليه السّلام خشكى روى زمين خيلى كوچك و منحصر به محل قوم آنحضرت بوده است در اين صورت طبيعى است كه بگوئيم همه جاى زمين را كه مثلا ببزرگى استان گيلان بود آب فرا گرفته است . صاحب المنار كه قائل بمحلَّى بودن طوفان است ميگويد : ظواهر آيات بكمك قرائن و تقاليد رسيده از اهل كتاب نشان ميدهد كه آن روز در همه زمين جز قوم نوح نبودند و آنها هم در اثر طوفان از بين رفتند و جز فرزندان او ( و مؤمنين ) باقى نماندند و اين مقتضى آنست كه طوفان محلَّى بوده ولى خشكى در آن روز