از آب و طوفان باز ميدارد نوح فرمود : امروز از بلاى خدا هيچ چيز نميتواند جلو گيرد فقط آنكه مورد رحمت خدا است در امان خواهد بود ، در اين ميان موجى پسر را ربود و غرق گرديد . بلاى خداوندى همه نافرمانان را فرا گرفت و همه در دست امواج خروشان غرق شدند ، دستور آسمانى رسيد كه * ( يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ وَيا سَماءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْماءُ وَقُضِيَ الأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ) * هود : 44 . اى زمين آبت را فرو بر و اى آسمان آبت را قطع كن ، آب در زمين فرو رفت و كار تمام شد و كشتى بر كوه جودى نشست . آيا طوفان همه جاى زمين را گرفت ؟ در تفسير الميزان در سوره هود تحت عنوان « آيا نبوت نوح عليه السّلام براى عموم بشر بود ؟ » استدلال كرده كه نبوّت آنحضرت نبوّت عامّه بود و در فصل « آيا طوفان همه جاى زمين را فرا گرفت ؟ » عالمگير بودن طوفان را اختيار كرده و فرموده : عموم دعوت آنحضرت مقتضى عموم عذاب است و اين بهترين قرينه است ، و آنگهى آياتيكه به ظاهر بر عموم دلالت دارند مفيد اين مطلباند مثل قول نوح عليه السّلام * ( رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً ) * نوح : 26 . و قول ديگرش كه بپسرش گفت * ( لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ الله إِلَّا مَنْ رَحِمَ ) * هود : 43 . و نيز آيه * ( وَجَعَلْنا ذُرِّيَّتَه هُمُ الْباقِينَ ) * صافات : 77 . و افزوده : از جمله شواهد عمومى بودن طوفان آنست كه خداوند در دو موضع بنوح عليه السّلام ميفرمايد از هر حيوان يك جفت در كشتى بگذارد ، روشن است كه اگر طوفان در يك ناحيه بود مثل عراق چنان كه گفته‌اند هيچ احتياج نبود كه در كشتى حيوان سوار كند . . . نگارنده گويد : هيچ مانعى ندارد كه « الارض » در آيه * ( رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ ) * ارض قوم نوح باشد نه همه كره ارض . چنان كه در آيه * ( وَإِنْ كادُوا ) *