طبرسى را از مجمع نقل كرده است . ولى در عين حال از كلمه « لك » و اينكه نافله شب براى همه مستحب است مىشود وجوب آن را براى آنحضرت استظهار كرد مخصوصا با روايتيكه از تهذيب نقل گرديد و مخصوصا با ذيل آيه كه مخصوص بآنحضرت است * ( عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً ) * . انفال * ( يَسْئَلُونَكَ عَنِ الأَنْفالِ قُلِ الأَنْفالُ لِلَّه وَالرَّسُولِ فَاتَّقُوا الله وَأَصْلِحُوا ذاتَ بَيْنِكُمْ وَأَطِيعُوا الله وَرَسُولَه إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) * انفال : 1 . انفال چنان كه گفته شد جمع نفل است بمعنى غنيمت و هبه و زيادت . ظاهرا بغنائم از آنجهت انفال گفته‌اند كه زائداند بر مقصود از جنگ ، كه غرض اصلى از آن ، گسترش دين و دفاع از حريم اسلام است و در روايات اهل بيت عليهم - السّلام انفال عبارتند از : 1 - هر زمين متروكيكه اهل آن از بين رفته‌اند . 2 - زمينهائيكه با صلح گرفته شده مثل بحرين و فدك . 3 - اراضى موات . 4 - جنگلها . 5 - قلل كوهها . 6 - معادن . 7 - مراتع . 8 - سيل گاهها . 9 - ميراث كسانى كه وارث ندارند . 10 - و امثال آنچه گفته شد . اينها را از آن انفال گويند كه زايداند از آنچه مردم مالك شده‌اند و اينها ثروتهاى عمومىاند كه با صلاحديد امام عليه السّلام و حكَّام شرعى در مصارف عمومى مورد استفاده قرار ميگيرند ، در وسائل از كافى در ضمن حديثى از حضرت كاظم عليه السّلام نقل شده : « و الانفال كلّ ارض خربة باد اهلها ، و كلّ ارض لم يوجف عليها بخيل و لا ركاب و لكن صالحوا صلحا و اعطوا بايديهم على غير قتال ، و له ( الامام ) رؤوس الجبال و بطون الاودية و الاجام و كلّ ارض ميّتة