قدر . چنان كه در قاموس و اقرب گفته . مثل * ( وَرِضْوانٌ مِنَ الله أَكْبَرُ ) * توبه : 72 . * ( وَلأَجْرُ الآخِرَةِ أَكْبَرُ ) * نحل : 41 . و آن باعتبار سنّ نيز گفته مىشود مثل * ( قالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ . . . ) * آل عمران : 40 . كه مراد از آن بزرگى سنّ و پيرى است . راغب گفته : اصل صغير و كبير در اعيان است و بطور استعاره در معانى به كار روند . و آن بمعنى سنگينى نيز آيد كه نوعى از بزرگى است مثل * ( كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْه ) * شورى : 13 . گران است بر مشركان آنچه آنها را بدان ميخوانيد . كبير : از اسماء حسنى است * ( وَأَنَّ الله هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ) * حجّ : 62 . ظاهرا آن بمعنى عظيم القدر است چنان كه علىّ بمعنى بلند پايه است در مجمع آن را « السّيّد الملك القادر على جميع الاشياء » گفته است . مراجعه بآيات نشان ميدهد كه آن نوعا در ذيل آياتى آمده سخن در قدرت و احاطهء خداوند است و على هذا سخن مجمع تأييد مىشود . كبير در غير خدا و در كبير معنوى و جسمى و ايضا بمعنى رئيس و رهبر به كار رفته است مثل * ( ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ) * فاطر : 32 . كه معنوى است * ( فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً إِلَّا كَبِيراً لَهُمْ ) * انبياء : 58 . كه مىشود گفت : بزرگى جثّه مراد است . و در آيهء * ( إِنَّه لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ ) * طه : 71 . مراد رهبر و رئيس مىباشد . كبرياء : عظمت و حكومت * ( وَتَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِياءُ فِي الأَرْضِ ) * يونس : 78 . و باشد براى شما عظمت و حكمرانى در زمين ؟ * ( وَلَه الْكِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ) * جاثية : 37 . مراد از آن در در آيه ربوبيّت عامه و حكومت مطلقه است و لفظ عزيز و حكيم تا حدّى آن را معنى مىكند . كبر : ( بكسر اول ) بزرگى ايضا تكبّر و خود بينى . مثل * ( وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَه ) *