* ( يَشْرَبُ بِها عِبادُ الله يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً ) * انسان : 6 . و آيهء * ( لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ ) * نحل : 31 . و روايات شجرهء طوبى در روضة الواعظين مجلس 95 و بحار الانوار ج 8 ط جديد ، و در رسالهء معاد از نظر قرآن و علم ص 127 - 132 توضيح داده شده است . 2 - در زندگى آخرت مردم يكديگر را مثل دنيا خواهند شناخت و حالات دنيا را به نظر خواهند آورد و دوستان و دشمنان خويش را ياد خواهند كرد رجوع شود به آيات * ( . . . يَتَعارَفُونَ بَيْنَهُمْ . . . ) * يونس : 45 . * ( فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ قالَ قائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كانَ لِي قَرِينٌ . . . ) * صافات : 50 . تا آيهء 57 . ايضا * ( وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ . . . ) * طور : 25 - 28 . كه در بارهء گفتگوى اهل بهشت و يادآورى زندگى دنيا است . ايضا * ( يَوْمَ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَالْمُنافِقاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ . . . ) * حديد : 12 و 13 . كه در خصوص گفتگوى منافقان با مؤمنان است ايضا در سورهء اعراف گفتگوى اهل بهشت با اهل جهنّم و در سورهء مطففين خنديدن اهل بهشت از ديدن كفّار نقل شده است . 3 - قرآن مجيد زندگى آخرت را مخلَّد و جاودانى اعلام مىكند در دنياى فعلى اصل كهولت ( آنتروپى ) بر تمام مواد و نيروها حكم فرماست هر موجوديكه به حالت خود رها شود و امدادى بدان نرسد بطور تدريج بسوى هموارى و پيرى و سكون ميرود و اگر اين حالت در ماده نبود اصل بقا و ثبات در عالم حكومت ميكرد و ما در اين زندگى مخلَّد ميشديم و از فنا اثرى نبود فرق دنيا با آخرت آنست كه در آخرت اصل كهولت از مواد برداشته خواهد شد ، ذرهء بىانتها نوشتهء آقاى مهندس بازرگان ص 85 را مطالعه كنيد . آيات * ( ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ ) * ق : 34 . * ( « خالِدِينَ فِيها » ) * و ده ها آيات ديگر ناظر به اين مطلباند و در نتيجه خستگى از يكنواخت بودن لذّتها و تبديل