سيد علي اكبر قرشي
109
قاموس قرآن ( فارسي )
سوره فرموده : * ( وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها وَتَوَكَّلْ عَلَى الله ) * . اتفاقا چنان كه گفتهاند : جنگهاى آنحضرت براى رفع اكراه بود كه كفّار ميخواستند مسلمانان را به بت پرستى مجبور كنند و در هر جا بسراغ آنها ميرفتند . پس اسلام ميجنگد تا مزاحم را از ميان بردارد . تا موجوديّت خويش را حفظ كند . تا راه فطرت توحيدى را باز كند . تا كفّار را از فكر حمله و اخلالگرى باز دارد . نه دين را به كسى تحميل كند زيرا * ( قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ) * رجوع شود به « قتل » . كسب : كاريكه براى جلب نفع يا دفع ضرر است ( مجمع ) كسب مال و علم ، طلبيدن آن دو است ، كسب اثم متحمل شدن بگناه و انجام دادن آن است . راغب گفته : كسب در آنچه شخص براى خود يا براى ديگرى مىكند ، به كار رود لذا گاهى به دو مفعول متعدّى شود مثل « كسبت فلانا كذا » ولى اكتساب در آنست كه فقط كه براى خود كسب كند پس هر اكتساب كسب است و هر كسبى اكتساب نيست . ناگفته نماند : كسب در كارهاى خير و شرّ هر دو به كار رفته ولى اكثرا در عمل بد است . در آيهء * ( أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً ) * انعام : 158 . و آيهء * ( وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً ) * . . . * ( أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا ) * بقره : 202 . در كار خير به كار رفته و در آيهء * ( فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما جَزاءً بِما كَسَبا ) * مائده : 38 . و غيره در كار بد و گناه آمده است . اكتساب : * ( لا يُكَلِّفُ الله نَفْساً إِلَّا وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَعَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ ) * بقره : 286 . طبرسى ما بين كسب و اكتساب فرقى قائل نيست . ايضا قاموس و اقرب الموارد و در صحاح تصريح كرده كه كسب و اكتساب هر دو بيك معنىاند . بنا بر آنكه از راغب نقل شد اكتساب مخصوص بكسب انسان است براى خود . ولى اين مطلب در آيات قابل