لفظ مسيح گويد : . . . عيسى بمسيح ملقّب گشته زيرا كه از براى خدمت و فدا معين و قرار داده شده است . ولى چون قرآن مجيد اين لقب را براى آنحضرت قبول كرده حتما معنى فدا در آن ملحوظ نيست و هاكس اشتباه كرده است . زمخشرى ذيل آيهء * ( اسْمُه الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ) * آل عمران 44 گفته : اصل مسيح در عبرانى مشيحا است بمعنى مبارك . الميزان نيز اختيار كرده كه آن معرّب مشيحا باشد كه در كتب عهدين واقع است معنى آن پادشاه يا مبارك است . نگارنده احتمال مىدهم در آيهء * ( . . . اسْمُه الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ) * لفظ * ( الْمَسِيحُ ) * صفت * ( اسْمُه ) * باشد يعنى نام مبارك او عيسى بن مريم است . عيش : زندگى . * ( فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ ) * حاقّه : 21 و قارعه : 7 . او در يك زندگى پسنديده‌اى است . راغب گفته : عيش زندگى مخصوص به حيوان است ( اعم از انسان و حيوان ) و آن از حيات اخصّ است كه حيات در خدا و فرشته و حيوان به كار ميرود . معاش و معيشت هر دو مصدراند مثل * ( وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَه مَعِيشَةً ضَنْكاً ) * طه : 124 . هر كه از ياد من اعراض كند براى اوست زندگيى تنگ . معيشت گاهى اسم است و بطعام و شراب و غيره كه وسيلهء زندگىاند گفته مىشود . عبارت قاموس چنين است : « المعيشة التى تعيش بها من المطعم و المشرب و ما يكون به الحياة و ما يعاش به او فيه » در آيهء * ( نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ) * زخرف : 32 . مراد وسائل زندگى و يا استعدادهاى آدميان است كه آنها نيز وسائل زندگىاند رجوع شود به « سخر » ذيل آيهء فوق . جمع معيشت معايش است . * ( وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الأَرْضِ وَجَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ ) * اعراف : 10 . در آيهء * ( وَجَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً ) * نباء : 11 . معاش را مصدر گرفته و مضاف مقدّر كرده‌اند مثل « وقت معاش » و