مصدر است ( اقرب قاموس ) در مجمع ذيل آيهء 99 آل عمران فرموده : عوج ( بر وزن فرس ) كجى است در هر چيز نصب شده مثل نيزه و ديوان و بر وزن عنب انحراف است در دين و سخن گفتن و در زمين و از آن است آيهء * ( لا تَرى فِيها عِوَجاً وَلا أَمْتاً ) * . اين كلمه بكسر عين 9 بار در قرآن مجيد آمده و همه دربارهء انحراف و كجى معنوى است جز آيهء فوق . * ( الْحَمْدُ لِلَّه الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِه الْكِتابَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَه عِوَجاً ) * كهف : 1 . حمد خدا را كه بر بنده اش كتاب را نازل فرمود و در آن كجى و انحراف از حق قرار نداد * ( قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ ) * زمر : 28 . عدم عوج عبارت اخراى حق بودن است چنان كه فرموده * ( نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ ) * آل عمران : 3 . * ( وَكَذَّبَ بِه قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّ ) * انعام : 66 . * ( يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لا عِوَجَ لَه . . . ) * طه : 108 . ضمير * ( لَه ) * ظاهرا راجع به تبعيّت است يعنى در آن روز از داعى كه آنها را ميخواند پيروى ميكنند و در آن پيروى انحرافى نيست و سرپيچى نتوانند . * ( الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ الله وَيَبْغُونَها عِوَجاً ) * اعراف : 45 . در بعضى آيات به صورت خطاب * ( تَبْغُونَها عِوَجاً ) * آمده و هر دو از خطاب و غيبت جمعا چهار بار در قرآن به كار رفته و همه بعد از كلمهء * ( يَصُدُّونَ ) * و * ( تَصُدُّونَ ) * اند به نظر ميايد كه * ( يَبْغُونَها عِوَجاً ) * بيان * ( يَصُدُّونَ ) * است و * ( عِوَجاً ) * مفعول به « يَبْغُونَ » است يعنى : با ايجاد شبهات و ايجاد انحراف در دين خدا مردم را از آن منع ميكنند و آن را ناحق جلوه ميدهند در مجمع فرموده : جايز است * ( عِوَجاً ) * مفعول به يبغون باشد يعنى « يَبْغُونَ لَهَا الْعِوَجَ » . معنى آيه چنين مىشود : آنان كه مردم را از راه خدا باز ميدارند و براى آن كجى و انحراف ميجويند . * ( لا تَرى فِيها عِوَجاً وَلا أَمْتاً ) * طه : 107 . آيه دربارهء قيامت و از بين رفتن