* ( لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ . . . » ) * فرقان : 72 . آنان كه در باطل حاضر نشوند . در اقرب الموارد گويد « شهد المجلس شهودا . حضره » ولى قيد مشاهده كه راغب گفته بهتر است و در آيهء اول ظاهرا صرف حضور مراد است . شهادت كه بمعنى حضور و ديدن است گاهى بمعنى خبر قاطع آيد چنان كه در صحاح و قاموس گفته . ظاهرا مراد از آن در آيهء * ( « وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهادَةً عِنْدَه مِنَ الله » ) * بقره : 140 . خبر قاطع باشد . و گاهى بمعنى آشكار آيد مثل * ( « عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ » ) * رعد : 9 . اين جمله در آيات بسيارى تكرار شده است . و نيز بمعنى اداى شهادت و اظهار خبر قاطع باشد در صحاح و قاموس آمده « شهد شهادة : ادّى ما عنده من الشهادة » مثل * ( « ذلِكَ أَدْنى أَنْ يَأْتُوا بِالشَّهادَةِ عَلى وَجْهِها ) * - . . . * ( فَيُقْسِمانِ بِالله لَشَهادَتُنا أَحَقُّ مِنْ شَهادَتِهِما » ) * مائده : 108 - 107 . ايضا بمعنى اقرار ، حكم و علم آيد كه همه از شعبه هاى حضور و ديدناند . * ( « فَشَهادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهاداتٍ بِالله » ) * نور : 6 . * ( « شاهِدِينَ عَلى أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ » ) * توبه : 17 . گفته‌اند شهادت در اين آيات بمعنى اقرار است * ( « وَشَهِدَ شاهِدٌ مِنْ أَهْلِها إِنْ كانَ قَمِيصُه » ) * يوسف : 26 . راغب آن را در آيه بمعنى حكم گفته است كه خواهد آمد . در آيهء * ( « وَشَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجاءَهُمُ الْبَيِّناتُ » ) * آل عمران : 86 . ظاهرا بمعنى علم است . شهود جمع شاهد نيز آمده * ( « وَلا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوداً إِذْ تُفِيضُونَ فِيه » ) * يونس : 61 . ايضا جمع آن اشهاد آيد * ( « وَيَقُولُ الأَشْهادُ هؤُلاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلى رَبِّهِمْ » ) * هود : 18 . * ( « وَيَوْمَ يَقُومُ الأَشْهادُ » ) * غافر : 51 . دقت در آيات نشان ميدهد كه شهود جمع شاهد بمعنى حاضر و بيننده و اشهاد جمع شاهد بمعنى شهادت كننده است تأمّل كنيد در سه آيهء فوق و آيهء * ( « وَهُمْ عَلى ما يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ » ) * بروج : 7 . و در آيهء * ( « وَجَعَلْتُ لَه مالًا مَمْدُوداً ) *