557 ميگويد : اين خورشيد نيز نميتواند تا ابد انرژى از دست رفتهء خود را جبران كند و بايد پير و سرد شود ، زيرا ضمن تراكم و انقباض گازها لحظه‌اى فرا ميرسد كه جبران حرارت متوقف ميگردد از اين پس . . . بايد لا ينقطع خنك شود ، نخست بكوتولهء زرد ، سپس بكوتولهء سرخ تبديل گردد و سر انجام به كلى خاموش شود . و در ص 263 ميگويد : نبايد وحشت كرد زيرا خورشيد ما باز ميليونها سال ديگر كه قابل شمارش نيست نور و حرارت خود را به زمين خواهد فرستاد . اجتماع خورشيد و ماه * ( « فَإِذا بَرِقَ الْبَصَرُ . وَخَسَفَ الْقَمَرُ . ) * * ( وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ . يَقُولُ الإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ » ) * قيامت : 7 - 10 . چون ديده خيره شود و ماه بگيرد و خورشيد و ماه مجتمع شوند ، انسان گويد : فرارگاه كجاست ؟ آيات دربارهء قيامت است و ظاهر آنست كه در قيامت و هنگام از بين رفتن نظم كنونى خورشيد با ماه بهم خواهند رسيد و يكى خواهند شد . شايد در اثر انبساط دائمى فاصلهء ميان آنها پر شده بهم خواهند پيوست و شايد در هم ريختگى موجب چنين پيش آمدى خواهد بود . اين بود آنچه به نظر ما در قرآن راجع بخورشيد آمده است خورشيد از جملهء پشتوانه هاى بزرگ زندگى است و بدون آن حيات ميّسر نيست لذا قرآن مرتب ميگويد : كه خورشيد را خدا رام كرده است . زيرا كه اگر رام و مسخّر نميكرد عالم چنين نبود ( سبحان من سخّر الشّمس و القمر و دبَّرهما ) در ملحقات صحيفهء سجّاديه هست « سبحانك تعلم وزن الشّمس و القمر » . شمال : چپ . ضدّ يمين . * ( « وَنُقَلِّبُهُمْ ذاتَ الْيَمِينِ وَذاتَ الشِّمالِ » ) * كهف : 18 جمع آن اشمل و شمل و شمائل ميايد ، در قرآن فقط شمائل به كار رفته مثل * ( « يَتَفَيَّؤُا ظِلالُه عَنِ الْيَمِينِ وَالشَّمائِلِ سُجَّداً لِلَّه » ) * نحل : 48 . سايه هاى آن از راست و چپ سجده كنان بر ميگردد . ناگفته نماند : شمال و يمين در