به نظر صاحب كتاب ديوان دين طاء مختصر كلمه طور و هاء مختصر كلمهء هدايت است و اين دو حرف نمايندهء تمام مطالب اين سوره مىباشد و اين كلمه عنوان اين سوره است عنوانى كزان بهتر و جامعتر و مانعتر نيست . و گفته : موضوع سوره داستان پيغمبرى موسى عليه السّلام است و كوه طور و هدايت شدن وى بجانب آتش كه از قلَّهء طور به نظر آورد ، بعد از آن بطور رفت و خدا با او سخن گفت ، بجانب فرعون هدايت شد تا او را هدايت كند . . . در مجمع فرموده : روايت است رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله يكى از دو پايش را در نماز بلند نگه ميداشت تا رنجش بيشتر باشد خدا نازل فرمود : * ( « طه . ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى » ) * از آن ببعد هر دو پايش را به زمين گذاشت . اين از حضرت صادق عليه السّلام نقل است . اين نقل در كشاف نيز آمده است . در الميزان از تفسير قمى از امام باقر و امام صادق عليهما السلام نقل است كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله چون نماز ميخواند بر انگشتان دو پايش ميايستاد تا ورم كردند خداوند نازل فرمود : « * ( طه ) * ( بلغت طىّ يا محمد ) * ( ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى . إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشى » ) * فرموده در كافى و احتجاج و در المنثور نيز نظير اين منقول است . ناگفته نماند : اگر طه نام آنحضرت باشد تسميه از جانب خداست و گرنه قبلا چنين نامى براى آنحضرت معلوم نبود و بايد ديد اين لفظ چه معنائى دارد كه خدا آنحضرت را با آن ناميده و اگر اشاره بطور و هدايت باشد مىشود گفت : منظور آنست اى رسول حق طور و هدايت موسى را ببين كه چطور بالاخره موسى موفق شد ، بدان كه قرآن براى مشقت تو نيست بلكه تذكارى است تو هم بالاخره در ترويج آن موفق خواهى بود و اللَّه اعلم . بقيهء مطلب در « عسق » است . طهر : ( بر وزن قفل ) پاكى . ارباب لغت گفته‌اند : « طهر طهرا و طهورا و طهارة : ضد نجس » . * ( « فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ ) *