بگوئيم طالوت عربى است راغب تصريح كرده كه آن اسم عجمى است . در تورات فعلى در كتاب اول سموئيل باب 10 ببعد اين داستان نقل شده ولى اسم فرمانده منصوب شاول است . در المنار گفته : ظاهرا طالوت معرب شاول است هر چند در لفظ از آن بعيد مىباشد و گفته‌اند كه طالوت لقب شاول است بواسطهء طول قامتش . كه در كتاب اول سموئيل هست كه تمام بنى اسرائيل در طول قامت فقط بشانهء او ميرسيدند . ولى اعتراض شده كه طالوت غير منصرف است و اين بر خلاف لقب بودن و عربيّت مىباشد . از محمد عبده نقل كرده كه گفته : اسم او طالوت بوده در تورات بى جا شاول گفته شده و اعتمادى بر آن نيست . در مجمع فرموده : گفته‌اند اسم آن پيامبر كه طالوت را معرّفى كرد شمعون و بقولى يوشع بن نون و بقولى اشموئيل كه با عربى اسمعيل است ، بود و قول اخير از حضرت باقر عليه السّلام مروى است . المنار : يوشع بودن را انكار كرده كه قضيّه در عصر داود بوده و يوشع در زمان موسى زندگى ميكرده است . عياشى از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده : پادشاه در آن زمان قشون را اداره كرده و لشكر كشى ميكرد و پيغمبر امر او را اقامه كرده و از خداوند خبر ميداد . كوتاه سخن آنكه : بنى اسرائيل در عهد سموئيل كه همان اسمعيل باشد سر از شريعت موسى بر تافتند در نتيجه زبون و ضعيف شدند ، فلسطينيان بر آنها حمله كرده از دار و ديارشان آنها را بيرون راندند و ظاهرا فرزندانشان را باسارت گرفتند * ( « أُخْرِجْنا مِنْ دِيارِنا وَأَبْنائِنا » ) * آنها چاره‌اى جز جنگ نداشتند ، لذا از اسمعيل خواستند فرماندهى بر آنها نصب كند و او طالوت را تعيين نمود ، آمدن صندوق عهد سبب شد كه حكومت او را بپذيرند و او در لشكر كشى خود پيروز شد * ( « فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ الله وَقَتَلَ داوُدُ ) *