سيد علي اكبر قرشي
213
قاموس قرآن ( فارسي )
يك ستاره با سه مرحلهء طرق و نجم ( كه بمعنى ظهور است ) و ثقب پايان مييابد . اين است كه قرآن بدان سه مرحله در اين سه آيه اشاره فرموده است . ( استفاده از تفسير پرتوى از قرآن ) اين مطلب شايد با آيات بعدى كه دربارهء معاد و قيوميّت خداست بهتر سازش داشته باشد از آنچه پيشينيان فرمودهاند . طرىّ : تازه . راغب گفته : « غضّا جديدا » * ( « وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْه لَحْماً طَرِيًّا » ) * نحل : 14 . ايضا آيهء * ( « وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا » ) * فاطر : 12 . در جوامع الجامع فرموده : قيد طرىّ براى آنست كه ماهى را بايد تازه بتازه خورد و گرنه فاسد مىشود . بنظرم مراد از تازه بودن لذيذ و مفيد بودن است كه بعد از مدتى لذت و فايدهء اولى را نخواهد داشت . اين لفظ تنها دو بار در قرآن آمده است . طس : * ( « طس تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَكِتابٍ مُبِينٍ » ) * نمل : 1 . اين كلمه در اول سورهء نمل واقع شده است ، به نظر نويسندهء كتاب ديوان دين كه در « اب » و غيره از آن نام بردهايم اين دو حرف ( ط - س ) اشاره است بحكايتهاى سورهء نمل كه عبارتاند از : 1 - حكايت موسى و طور . 2 - حكايت سليمان و طير . 3 - حكايت سليمان و طيور . 4 - حكايت سليمان و هدهد . 5 - حكايت طير و ملكهء سباء . گويا ( س ) بطور كلى اشاره به سليمان و موسى و سباء و ( ط ) اشاره به طير مىباشد . و اين حكايات همه در سورهء نمل واقعاند ، در « ص » و « حاميم » راجع به اين مطلب سخنى گفته شده بقيّهء مطلب در « عسق » است . طسم : * ( « طسم . تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ » ) * شعراء : 1 و 2 . * ( « طسم . تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ » ) * قصص : 1 و 2 . اين لفظ فقط دو بار در اول سورهء شعراء و قصص آمده است رجوع شود به « عسق » . طَعْم : ( بر وزن فلس ) طعام خوردن . « طعم طعما و طعاما : اكله » . و نيز