اقرب گويد : آن اسم است از مصالحه مذكَّر و مؤنّث هر دو به كار ميرود گويند : « وقع الصّلح و وقعت الصّلح » صلاح : شايسته شدن . خوب شدن ، و آن ضد فساد است « صلح الشىء صلاحا : ضد فسد » در قرآن گاهى با فساد مقابل آمده و گاهى با سيّئه مثل * ( « وَلا تُفْسِدُوا فِي الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها . . . » ) * اعراف : 56 و 85 . * ( « وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَآخَرَ سَيِّئاً . . . » ) * توبه : 102 . * ( « جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ » ) * رعد : 23 . « صلح » در آيه بمعنى شايسته و خوب شدن است . صالح : شايسته . آنچه يا كسى كه شايسته و خوب است و در آن فساد نيست . مثل * ( « مَنْ آمَنَ بِالله وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَعَمِلَ صالِحاً » ) * بقره : 62 . * ( « إِلَيْه يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُه » ) * فاطر : 10 . كه وصف عمل است . عمل صالح و كار شايسته آنست كه مطابق عدل و انصاف باشد كه قهرا مفيد و مورد رضاى خداست . * ( « فَإِنَّ الله هُوَ مَوْلاه وَجِبْرِيلُ وَصالِحُ الْمُؤْمِنِينَ » ) * تحريم : 4 . * ( « وَكانَ أَبُوهُما صالِحاً » ) * كهف : 82 . صالح در اين آيات وصف شخص است . مراد از آن در * ( « دَعَوَا الله رَبَّهُما لَئِنْ آتَيْتَنا صالِحاً ) * . . . * ( فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً . . . » ) * اعراف : 189 و 190 . ظاهرا تام الخلقه و بى عيب است . چنان كه در * ( « وَأَنْكِحُوا الأَيامى مِنْكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَإِمائِكُمْ » ) * نور : 32 . بمعنى لياقت و اهليت است . صالحون : نيكوكاران . شايسته كاران . و آن پيوسته وصف اولو العقل آمده اعم از ملك ، انس و جنّ . صالحات در وصف اعمال و زنان به كار رفته است . مثل * ( « وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ » ) * بقره : 25 . * ( « فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ » ) * نساء : 34 . اصلاح : ايجاد صلح و سازش و الفت مثل * ( « فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْه » ) * بقره : 182 . * ( « أَنْ تَبَرُّوا وَتَتَّقُوا وَتُصْلِحُوا ) *