* ( زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ » ) * حجّ : 1 . * ( « وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها » ) * حج : 7 . به نظر ميايد : در بعضى از آيات مراد از آن وقت مرگ است مثل * ( « حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذابَ وَإِمَّا السَّاعَةَ » ) * مريم : 75 . در اين صورت عذاب آنست كه مرگ در آن نباشد . و مثل * ( « وَلا يَزالُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي مِرْيَةٍ مِنْه حَتَّى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً » ) * حج : 55 . پيوسته در شك بودن روشن مىكند كه غرض از ساعت آمدن مرگ است و آن با قيامت بودن نمىسازد مگر آنكه بگوئيم كفّار در برزخ هم در حال مريه‌اند . ساعت آنگاه كه در قيامت و مرگ به كار رفته پيوسته با الف و لام عهد آمده و در غير آن نكره استعمال شده است . * ( « يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها » ) * نازعات : 42 . معنى آيه در « رسو » گذشت . سواع : * ( « وَلا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلا سُواعاً وَلا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْراً » ) * نوح : 23 . ظاهر آيه آنست كه اين پنج نام ، نام بتهاى قوم نوح بود . ولى هشام بن محمد كلبى در كتاب الاصنام همهء آنها را از بتهاى جاهليت گفته و محل و تاريخشان را بيان كرده است و در ص 58 همان كتاب پس از تعداد اصنام كه بتهاى پنجگانه نيز در رديف آنهاست گفته : اين بتان مرتبا عبادت ميشدند تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مبعوث گرديد و بكوبيدن آنها فرمان داد . طبرسى از ابن عباس و قتاده نقل كرده كه بتهاى پنجگانه را قوم نوح مىپرستيدند سپس عرب بپرستش آنها برخاست . و نيز گفته : بقولى اين نامها نام پنج نفر مرد نيكوكار بود در زمان ميان آدم و نوح ، بعدها مجسمه آنها را ساختند و بتدريج در نسلهاى بعدى مورد پرستش واقع شدند . و بقولى در طوفان زير خاكها ماندند سپس بدست عربها افتادند . ( العلم عند اللَّه ) . نگارنده احتمال مىدهم كه آيات 22 و 23 از سورهء نوح بطور معترضه نقل قول مشركين عرب است و بتها