آن شناخته شده است . قرآن مجيد آن را هفت طبقه كرده است مىشود گفت : مراد قرآن همين پنج طبقه است كه هفت شمرده و مىشود گفت : هنوز طبقات ديگرى كشف نشده است . در قرآن كريم مجموعات هشت بار * ( « سَبْعَ سَماواتٍ » ) * آمده است دقت در آنها نشان ميدهد كه همه در وسط هماند مثل لايه هاى پياز و همه از يك طبقه گاز غليظ آفريده شده و مراد از همه طبقات جوّ زمين است . اينك آيات : 1 - * ( « أَ لَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ الله سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً . وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِراجاً » ) * نوح : 15 - 16 . * ( « الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً » ) * ملك : 3 . از اين دو آيه سه مطلب بدست ميايد : آسمانها هفتاند . آنها طبقه طبقه توى هماند . ماه در ميان آنها نور است . بايد دانست آسمانها و اجرام و كهكشانهاى سماوى بيشمار است . ناچار بايد بگوئيم : مراد از اين هفت آسمان ، آسمانهاى بخصوصى است . از طرف ديگر نور ماه چندان امتداد مهم ندارد و يقينا باجرام دور و كهكشانهاى بى شمار نميرسد چنان كه ما با چشم عادى ماه مريخ و ماه‌هاى مشترى و غيره را نمىبينيم . نور ماه ما نيز به آنها نميرسد و حد اكثر ميتوان گفت كه نور ماه در منظومهء شمسى قابل رؤيت است و خارج از منظومه قابل رؤيت نيست . مثلا در شعراى يمانى كه پانصد هزار برابر فاصلهء خورشيد از زمين دور است و در ستارگانى كه 45000 سال نورى مثلا از زمين فاصله دارند چطور ممكن است نور ماه ديده شود . پس اينكه فرموده : * ( « جَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً » ) * كدام هفت آسمان است كه ماه در ميان آنها نور است و نورش در آنها مرئى است . پس حتما اين هفتگانه غير از آسمانهاى ديگر است . نور ماه در طبقات هوا مرئى است و قهرا مراد از آنها همين طبقات است .