اگر غرض از * ( « فِيهِنَّ » ) * آن باشد كه ماه خارج از هفت آسمان است و نورش به آنها ميرسد پس ماه در ميان آنها نيست و اگر منظور آن باشد كه ماه در ميان آنها قرار گرفته در اين صورت مرز هفت آسمان از جايگاه ماه كه در فاصلهء سيصد و هشتاد و چهار هزار كيلو - مترى زمين قرار گرفته ، نيز گذشته است . از طرف ديگر نميشود گفت مراد از هفت آسمان سيارات منظومهء شمسى است كه سيارات آن فعلا تا به 9 رسيده و شايد بعضىها هم در آينده كشف شود از طرف ديگر در حدود هزار و ششصد سيّاره و دنباله - دار و سنگهاى آسمانهاى در منظومهء شمسى قرار گرفته و بدور خورشيد ميچرخند . و آنگهى اين هفت آسمان طبقه طبقه‌اند . لازمهء اين آنست كه توى هم بوده و بالاى يكديگر بوده باشند و گرنه * ( « طِباقاً » ) * جور در نميايد . 2 - * ( « خَلَقَ الأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ ) * . . . * ( ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَهِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَلِلأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ . فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَأَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها وَزَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَحِفْظاً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ » ) * فصلت : 9 - 12 . اين آيات صريحاند در اينكه زمين در دو دوران خلق شده چنان كه مشروحا در « ارض » گذشت و سپس آسمان كه گاز فشرده و دود غليظى بود ( و باحتمال نزديك بيقين و يا حتما از زمين بر خاسته بود ) بدستور خداوند رقيق شده و بهفت آسمان محيط بر زمين مبدل شده است * ( « فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ » ) * و از جملهء * ( « وَأَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها » ) * فهميده مىشود كه هر يك از اين طبقات خاصيّت بخصوص و اثر معين دارد . 3 - همين طور است آيهء * ( « ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ . . . » ) * بقره : 29 . و آيات 44 اسراء و 86 مؤمنون و 12 طلاق ، كه همه دربارهء هفت آسمان و همه دربارهء طبقات