بحفظ روز سبت مىنمايد . . . مبنى بر اين است كه خداوند آن روز را تقديس فرمود آنگاه احكام يهود را دربارهء آن روز تذكَّر ميدهد . ناگفته نماند : در تورات فعلى سفر خروج باب 20 بند 8 گويد : روز سبت را ياد كن تا آن را تقديس نمائى « شش روز مشغول باش و همهء كارهاى خود را بجا آور ، اما روز هفتمين سبت يهوه خداى تو است در آن هيچ كار مكن . تو و پسرت و دخترت و غلامت و كنيزت و بهيمه ات . . . زيرا كه در شش روز خداوند آسمان و زمين و دريا و آنچه را كه در آنهاست بساخت و در روز هفتم آرام فرمود . از اين روشن مىشود كه سبت روز تعطيل يهود است ولى آفريدن آسمان و غيره در شش روز و استراحت روز هفتم افسانه است وقت آفرينش روزهاى هفته نبود و اينكه در قرآن كريم آمده * ( « فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ » ) * منظور شش دوران است كه شايد ميليونها سال باشد ولى تورات روز 24 ساعته ميگويد . از قرآن مجيد نيز روشن مىشود كه روز سبت در يهود روز محترمى بوده است * ( قُلْنا لَهُمْ لا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ . . . ) * نساء : 154 . و در تهديد ديگران عذاب اهل سبت را پيش كشيده و فرمايد * ( أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ . . . ) * نساء : 47 . و يهود را مخاطب قرار داده و فرمايد * ( وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ . . . ) * بقره : 65 . * ( إِنَّما جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيه وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيه يَخْتَلِفُونَ ) * نحل : 124 . ظاهرا مراد از سبت در آيه معناى مصدرى است چنان كه راغب آن را ترك عمل در سبت گفته است و * ( « عَلَى الَّذِينَ » ) * چنان كه الميزان گفته دلالت بر عليه و ضرر دارد يعنى ترك عمل در روز سبت بر كسانى قرار داده شد كه در آن اختلاف كردند . به نظر ميايد كه ترك عمل در روز سبت ابتدا حكم