سيد علي اكبر قرشي

204

قاموس قرآن ( فارسي )

داشته و ملكهء ايشان بدست حضرت سليمان ايمان آورده است . و در سورهء سباء آيهء 15 ببعد چنين آمده * ( لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ عَنْ يَمِينٍ وَشِمالٍ . . . ) * قوم سباء را در مسكنهايشان آيتى بود دو باغستان از راست و چپ ( گفتيم ) از روزى پروردگارتان بخوريد و او را سپاسگزار باشيد ، سرزمينى است پاكيزه و دلچسب و پروردگارى چاره ساز از فرمان خدا اعراض كردند . سيل عرم به آنها فرستاديم و دو باغستانشان را به دو باغستان بدل كرديم كه ميوهء تلخ و درخت شوره گز و اندكى كنار داشت . اين مجازات در اثر كفران آنها بود كه جز كفور و ناسپاس را مجازات نميكنيم ميان آبادى آنها و آباديهاى پر بركت ( شام ) قريه هاى آشكارى قرار داديم كه از يكديگر ديده ميشدند شبها و روزها با ايمنى در آنها راه ميرفته و مسافرت ميكردند گفتند : خدايا ميان مسافرتهاى ما فاصله كن ، بخودشان ستم كردند آنها را خبرهاى تازه قرار داديم و تار و مارشان كرديم راستى در حادثه آنها براى هر متأمّل و شكرگزار عبرتهائى است . از آنچه نقل شد روشن گرديد كه قوم سباء در ناز و نعمت بسر ميبرده و در عين حال مردمان بد كار و ناسپاس بودند و بتوصيهء پيامبران وقعى نمىنهاده‌اند ، و در اثر اين ناسپاسى سيلى بنيان كن هستى آنها را از بين برده و خودشان بنحو عجيبى تار و مار شده‌اند كه ماجرايشان تمام خبرها را تحت الشعاع قرار داده است و از كثرت نعمت ملول گشته و مسافرتهاى سخت و طاقت فرسا آرزو كرده‌اند . ناگفته نماند مسكن قوم سباء سرزمين يمن فعلى بوده و آن روزگاران بسيار مترقى و پيشرفته بوده است در جانب شرقى شهر صنعاء پايتخت فعلى يمن بفاصلهء صد و بيست كيلومتر دشت پهناورى هست كه ظاهرا سرزمين قوم سباء بوده است در كاوشهاى علماء آثار بسيارى از آنجا بدست آمده كه