اسم مصدر دانسته‌اند مثل سلام و كلام . زُلَفاً * ( « وَأَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهارِ وَزُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ » ) * هود : 113 . بعضى آن را زلف ( بر وزن صرد ) خوانده‌اند كه جمع زلفة و منزلت است و بعضى بر وزن عنق خوانده‌اند در اين صورت مفرد است ( مجمع ) . طبرسى از ابن عباس و ابن زيد نقل مىكند كه زلف اول ساعات شب است يعنى نزديكيهاى شب . جوهرى ميگويد : زلفة قسمتى از اول شب است و جمع آن زلف ( بر وزن صرد ) آيد قاموس نيز چنين گفته بهر حال معناى اوّلى در آن ، ملحوظ است و ظاهر آيه نمازهاى پنجگانهء يوميه را معين مىكند : نمازهائى كه در دو طرف روزاند عبارتاند از نماز صبح و ظهر و عصر و نمازهاى اوائل شب همان مغرب و عشاء ميباشند . ولى عيّاشى در تفسير خود از حريز از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود * ( « أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهارِ » ) * دو طرف روز مغرب و صبح است * ( « وَزُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ » ) * و آن نماز عشاء آخرى است . بنا بر اين حديث آيه از ذكر نماز ظهر و عصر ساكت است . الميزان از تهذيب نقل مىكند كه زراره از امام باقر عليه السّلام نقل كرده كه : خداوند در اين باره فرموده * ( « أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهارِ وَزُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ » ) * آن صلوة عشاء آخر است . آنگاه ميگويد : حديث خالى از ظهور نيست كه دو طرف نهار قبل از ظهر و بعد از ظهر است تا شامل اوقات پنجگانه گردد . زُلْفَة * ( « فَلَمَّا رَأَوْه زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوه الَّذِينَ كَفَرُوا » ) * ملك : 27 . طبرسى گويد زلفة مصدر است و واحد و جمع در آن يكسان مىباشد و مزدلفه از آنست و در اثر نزديكى به مكه مزدلفه گفته‌اند و گاهى جمع زلفة زلف ( بر وزن صرد ) ميايد . بايد دانست كه زلفة در آيه مصدر بمعنى فاعل است يعنى چون عذاب را نزديك ديدند قبيح شد صورت كفّار .