مىكند : مشركان دوست داشتند كه فارس بر روم غلبه كند چون فارس بت پرست بودند و مسلمانان دوست ميداشتند كه روم بر فارس پيروز گردد كه آنها اهل كتاب بودند . اين سخن را بابو بكر گفتند ابو بكر آن را به حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله گفت حضرت فرمود : روميان به زودى غالب خواهند شد ، خواهيم گفت كه اين سخن و نظير آن قابل قبول نيست . در برهان از امام باقر عليه السّلام نقل شده كه فرمود : چون رسول خدا بر پادشاه روم و فارس نامه نوشت شاه روم نامهء آنحضرت را تعظيم كرد و بفرستاده اش احترام نمود ولى شاه فارس نامهء آنحضرت را پاره كرد و بنماينده اش اهانت نمود و در آنموقع فارس و روم در جنگ بودند مسلمانان دوست ميداشتند كه روميان غلبه كنند و بشاه روم اميد بيشتر داشتند ولى غلبه نصيب فارس شد مسلمانان غمگين گشتند خدا آيهء غلبت الروم را نازل فرمود . . . روايت سندش خوب نيست و ذيلش بسيار مشوّش است و در صورت قبول كردن بايد آيه را مدنى دانست نه مكَّى حال آنكه سوره مكَّى است در سورهء روم از مغلوب شدن روم سپس از غلبهء آنها خبر رفته و در آيهء 6 فرموده * ( « وَعْدَ الله لا يُخْلِفُ الله وَعْدَه » ) * و در آيهء 4 فرموده * ( « وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ الله » ) * و در آخر سوره دربارهء پيروزى دين برسول خدا مژده ميدهد كه * ( « فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ الله حَقٌّ » ) * لذا بايد گفت : خدا كه وعدهء پيروزى روم را داده و آن را وعدهء بى تخلَّف خوانده در صورت غلبهء روم معلوم ميشد كه مسلمانان نيز بر مشركين غلبه خواهند كرد و علت جملهء * ( « يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ » ) * همين است و گر نه روم اهل كتاب و فارس نيز لاحق باهل كتاب بودند و غلبهء آنها نسبت به يكديگر ربطى بمسلمين نداشت . بلكه آيات ميخواهند بگويند : همانطور كه روم مغلوب در كمتر از ده سال غلبه خواهد يافت مسلمانان