* ( فِي سَبِيلِه صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ » ) * صف : 4 . رصّ بمعنى الصاق و ضمّ اجزاء چيزى در يكديگر است . قلع و سرب را رصاص گفته‌اند كه اجزائش بهم فشرده‌اند ( اقرب ) مراد از مرصوص در آيه محكم است چنان كه راغب گفته ، مجمع گويد : رصّ محكم كردن بناست و اصل آن از رصاص است گوئى كه با رصاص بنا شده است . قرآن مؤمنان را كه در جنگ استقامت دارند و از هم جدا نميشوند و در راه خدا يكدل و يك جهت ميجنگند به بناى محكمى ريخته از سرب تشبيه كرده است . اين كلمه فقط يك بار در قرآن آمده است . رضع : رضع و رضاعة بمعنى شير خوردن است ( صحاح ، قاموس ، مفردات ) * ( « لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ » ) * بقره : 233 . ارضاع : شير دادن * ( « وَأَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيه . . . » ) * قصص : 7 . مرضعه : شيرده * ( « تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ » ) * حج : 2 . جمع آن مراضع است * ( « وَحَرَّمْنا عَلَيْه الْمَراضِعَ مِنْ قَبْلُ . . . » ) * قصص : 12 . استرضاع : طلب مرضعه كردن * ( « وَإِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ . . . » ) * بقره : 233 . رضى : رضا و رضوان و مرضاة بمعنى خوشنودى است ( قاموس ) * ( « رَضِيَ الله عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْه » ) * مائده : 119 . خدا از آنها و آنها از خدا خوشنود شدند رضى در قرآن متعدى بنفسه نيز آمده است * ( « وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ما آتاهُمُ الله وَرَسُولُه . . . » ) * توبه : 59 . * ( « لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلًا يَرْضَوْنَه » ) * حج : 59 . و مىشود گفت كه حرف جرّ از آنها حذف شده است . ارضاء : خوشنود كردن * ( « يَحْلِفُونَ بِالله لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ . . . » ) * توبه : 62 . به خدا قسم ميخورند تا خشنودتان كنند . ارتضاء : بمعنى رضاست و شايد از آن مبالغه مراد باشد كه يكى از معانى افتعال است * ( « وَلا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى » ) * انبياء : 28 . رضوان چنان كه گفته شد بمعنى رضاست * ( « يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْه وَرِضْوانٍ » ) * توبه : 21 .