تكرار شده و يازده بار * ( جَنَّاتِ عَدْنٍ ) * ( بهشتهاى جاودان ) آمده است . 4 - * ( فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ . قُطُوفُها دانِيَةٌ ) * حاقّة : 22 * ( فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ . لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ ، فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ وَأَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ وَنَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ وَزَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ ) * غاشية : 10 - 16 آيات شريفه در تعريف بهشت آخرت و نعيم آنست و از عيش پسنديدهء آن خبر ميدهند . 5 - * ( يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْه وَرِضْوانٍ وَجَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ ) * توبه : 21 اين آيه از دوام نعمت بهشتى خبر ميدهد و اينكه نعمت آن وافر و هميشگى است . مخفى نماند اگر بخواهيم راجع به جنّت آخرت بطور تفصيل سخن بگوئيم بايد صدها آيه نقل و ترجمه نمائيم ، فرق بسيار اهمّ نعمت و لذّت دنيا و آخرت آنست كه نعمتهاى دنيا فانى و نا پايدار و زود گذر است و با ادامهء آن و عادت شدن موقعيّت خود را از دست ميدهد ولى نعمت آخرت ابدى است و اصلا نقصان و تغيير در آن نيست ، اين است فرق اساسى اين سرا و آن سرا . در تعريف زندگى آخرت ميخوانيم * ( ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ ) * اعراف : 49 دنيائى فرض كنيد كه در آن اندوه فعلى و خوف از آينده وجود نداشته باشد ، اين زندگى در دنيا ميسّر نيست زيرا آدمى همواره نقصان فعلى دارد كه سبب اندوه اوست و ترس از آينده و زوال نعمت و مرگ و تصادفها دارد و آن باعث خوف اوست . تنها زندگى آخرت است كه در آن از لحاظ حال نقصان و اندوه و از لحاظ آينده خوف و زوال و كم شدن نيست جملهء فوق چندين بار در قرآن تكرار شده است آنچه راجع به دنيا باشد مشروط است زيرا در دنيا از خوف و حزن فرارى نيست و آنچه در بارهء آخرت است مطلق و بىقيد مىباشد زيرا در بهشت مطلقا اندوه و ترسى