كلمه 22 بار در قرآن مجيد آمده است . جنّ در عرف قرآن موجودى است با شعور و اراده كه باقتضاى طبيعتش از حواسّ بشر پوشيده مىباشد و مانند انسان مكلَّف و مبعوث در آخرت و مطيع و عاصى و مؤمن و مشرك و . . . است ، و خلاصه دوش بدوش انسان است تنها فرقشان آنست كه انسان محسوس و جنّ غير محسوس است و شايد بعض فرقهاى مختصر هم داشته باشند . جنّة بكسر اوّل بمعنى جنّ است * ( مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ ) * در صحاح و قاموس طائفة من الجنّ نيز گفته است . نگارنده در كتاب سيرى در اسلام بحث مفصّلى دربارهء جنّ نگاشته‌ام و مطلبى از روزنامهء اطلاعات در بارهء جهان ضدّ مادّه نقل كرده‌ام اينك مقدارى از آن را در اينجا نقل ميكنم : 1 - جنّ و انس دو موجود پر ارزش « ثقلان » روى زميناند تأمّل در آيات سورهء رحمن كه بيشتر از سى بار به صورت * ( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ) * جنّ و انس را مخاطب قرار داده اين مطلب را روشنتر مىكند و در آن سوره كه بارها بعد از ذكر نعمتها و عذابهاى دنيا و آخرت آيهء فوق تكرار شده مبيّن آنست كه دنيا و آخرت براى هر دو است در اين باره به آن سوره و معانيش توجّه فرمائيد و يك سوره در قرآن بنام سورهء جنّ است و كاملا قابل دقّت مىباشد . 2 - جنّ از آتش ( نيرو و حرارت مخصوص ) آفريده شده همچنانكه انس بتدريج از خاك . * ( وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ . وَالْجَانَّ خَلَقْناه مِنْ قَبْلُ مِنْ نارِ السَّمُومِ ) * حجر : 27 انسان را از گل خشك ، از گل سياه بدبو و كهنه آفريديم و جنّ را پيشتر ، از آتش نافذ آفريده‌ايم . « سموم » بمعنى نافذ است و جنّ پيشتر از انسان بوجود آمده است در آيه ديگر هست * ( وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ ) * رحمن : 15 جنّ