سيد علي اكبر قرشي

99

قاموس قرآن ( فارسي )

سبب تبدّل سيّئات بحسنات است و شايد انشاء الله در « عمل » بطور مشروح ذكر شود . حبك : ( بر وزن عنق ) * ( وَالسَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ ) * ذاريات : 7 مجمع البيان آن را جمع حباك و حبيكه گفته و طرائق ( راهها ) معنى كرده است يعنى قسم به آسمان كه در آن راههاست . و اصل آن بمعنى بستن و محكم كردن است چنان كه در قاموس آن را قبل از هر معنى آورده است . بمعنى خوبى و زينت نيز آمده است . قول مجمع البيان در مورد آيه از همه بهتر به نظر ميرسد زيرا در آيات ما قبل صحبت از بادها و ابرهاست كه در آسمان روانند و راههاى مخصوصى دارند پس بجاست كه بعد از ذاريات و جاريات و مقسّمات و حاملات كه همه در جوّ آسماناند گفته شود : سوگند به آسمان كه داراى راههاست و شايد يكى از مؤيّدات آن آيهء ما بعد باشد كه فرموده * ( « إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ » ) * زيرا اختلاف يك نوع راه راه بودن است . احتمال اخير ، قول الميزان است . مؤيد ديگر ، اين آيه است كه در بارهء آسمان فرموده * ( وَلَقَدْ خَلَقْنا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرائِقَ ) * مؤمنون : 17 شايد راههاى عروج و نزول ملائكه و ورود اشعهء كيهانى و انوار و غيره نيز مراد باشد . حبل : ريسمان . مثل * ( فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ ) * مسد : 5 در گردن او ريسمانى است از ليف خرما . جمع آن حبال است مثل * ( فَأَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ ) * شعراء : 44 پس ريسمانها و عصاهاى خود را انداختند . حَبْلَ الله * ( وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ الله جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُوا ) * آل عمران : 103 مراد از حبل الله دين خداست ، شايد علَّت اين تسميه آنست كه دين واسطه بين خدا و مردم است چنان كه به قرآن مجيد از آنجهت حبل گفته‌اند در حديث ثقلين هست كه يكطرف قرآن بدست خداست و طرف ديگر بدست شما . در نهج البلاغه خطبهء