از وى پيروى نمائيد زيرا او اين عمل را روى وعده ايكه داده بود ، كرد . بيضاوى در تفسير آيه 114 از سورهء توبه چنان كه در سابق گفتيم مطلب را خوب درك كرده و گفته است : آيه بر جواز استغفار براى مشركان دلالت دارد و اشكال قول ابراهيم با آن دفع مىشود . ولى در سورهء ممتحنه ، مطلب را از ياد برده و استثناء را از « اسوة » گرفته و ميگويد نبايد در استغفار بابراهيم تأسّى كنيد . اين مفسّران نامى در صورت صحّت كلامشان ، لازم ميايد كه ابراهيم عليه السّلام خلاف شرع كرده باشد و مطلب اين مىشود كه : از ابراهيم تأسّى كنيد مگر در اين عمل كه كارى بر خلاف دستور خدا بود . اگر گويند : وعده كرده بود ، ميبايست بوعدهء خود عمل كند ! گوئيم : مگر وعده ، خلاف شرع را شرعى مىكند ! ؟ و آنگهى وعدهء خلاف شرع را چرا ميكرد ؟ ! اگر گويند : اين عمل در شريعت آنحضرت جايز بود و در شرع اسلام نسخ شده است ! گوئيم : از كجا ؟ ! بضرورت قرآن دين ما همان دين حنيف ابراهيم است * ( قُلْ صَدَقَ الله فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً » ) * آل عمران : 95 * ( « ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً » ) * نحل : 123 . شكر خدا را كه الهام بخشيد اين حقيقت ارزنده را از قرآن مجيد با مقايسهء آيات بدست آورديم ، آنچه قرنها بر مفسّران پوشيده مانده بود روشن گرديد ، و معلوم شد كه ابراهيم عليه السّلام در همه كار مقتدا و سر مشق ماست حتى در استغفار براى مشرك . ديگر لازم نيست سخنى بگوئيم كه مستلزم ناروا براى آنحضرت باشد . ابراهيم بآزر وعده كرد ، آن وعده جايز و شرعى بود و به همان وعده عمل كرد ، آن هم جايز بود ، ما هم ميتوانيم در اين كار بر آن پيامبر بزرگ تأسّى نمائيم سلام بر او . ازّ : تحريك شديد * ( « أَنَّا أَرْسَلْنَا ) *