* ( بِسَحَرٍ » ) * قمر : 34 مگر آل لوط كه وقت سحر نجاتشان داديم . * ( « عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ الله يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً » ) * انسان : 6 ، بعضىها باء را در « بها » بمعنى « من » گفته‌اند يعنى « يشرب منها عباد الله » . طبرسى « بها » را مفعول « يشرب » و باءِ را زائد گرفته و از فرّاء نقل كرده « شربها و شرب بها » در معنى يكى است . نا گفته نماند نظير اين آيه در سورهء ديگر آمده ما ابتدا هر دو را نقل ميكنيم بعد نظر خود را اظهار ميداريم * ( « إِنَّ الأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ الله يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً » ) * انسان : 5 و 6 . * ( « إِنَّ الأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ ) * . . . * ( يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ خِتامُه مِسْكٌ ) * . . . * ( وَمِزاجُه مِنْ تَسْنِيمٍ عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ » ) * مطففين : 22 - 28 . در آيات اوّل « عينا » راجع به « كافور » است يعنى آن كافور از چشمه ايست كه بندگان خدا مياشامند ، پس ابرار ( اصحاب يمين ) از شرابى مياشامند كه آميخته بكافور است ولى عباد الله ( مقرّبين ) از خود آن چشمه كه مقدارى از آن به شراب ابرار آميخته است ، مينوشند در آيات دوّم « عينا » راجع به « تسنيم » است اگر آن مثل كافور نوشيدنى باشد ، معنى همان است كه در آيات اوّل گفته شد و اگر نام چشمه باشد در اين صورت « عينا » بيان آنست يعنى تسنيم چشمه ايست كه مقرّبون مينوشند . در اين آيات نيز مال ابرار شرابى است آميخته به شراب چشمه - ايكه مخصوص مقرّبين مىباشد ، و مقرّبين در آيات دوّم همان « عباد الله » اند كه در آيات اوّل واقعاند و ابرار در هر دو يكىاند . با مراجعه بسورهء واقعه كه اهل قيامت را بسه دسته سابقون ، اصحاب يمين ، و اصحاب شمال تقسيم كرده ميدانيم كه مراد از « ابرار » اصحاب يمين و از عباد الله و مقرّبين همان سابقوناند و شراب ابرار آميخته از چشمه اى