امهات نا گفته نماند جمع امّ ، ميبايست امّات باشد ولى امّهات آمده ، راغب گويد : گويند اصل امّ ، امّهة است زيرا در جمع آن گويند : امّهات در مصغّر آن گويند : اميهة ، و گويند اصل آن از مضاعف ( امم ) است ، زيرا گفته‌اند : امّات و اميمه ، و بعضى گويند : امّات اكثرا در بهائم و امّهات در انسان به كار ميرود . [ امّهات مؤمنين : ] مراد از امّهات مؤمنين ، زنان حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم اند * ( « النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَأَزْواجُه أُمَّهاتُهُمْ » ) * احزاب : 6 يعنى پيامبر ، به مؤمنان از خودشان برتر است و همسران وى مادر مؤمناناند . در اين آيه ، همسران حضرت نازل بمنزلهء مادران مؤمنان شده‌اند و مراد از اين تنزيل چنان كه شيعه و سنّى تصريح كرده‌اند ، حرمت تزويج است مثل مادران حقيقى . و نيز احترام منظور است . ولى آنها بمؤمنين محرم نيستند نگاه كردن به آنها جايز نيست ، ميان آنها و مؤمنين توارث نيست و دخترانشان بر مؤمنان حرام نيستند . گذشته از آيه ى فوق آيه ى 53 همان سوره ، در اين مطلب صريح است * ( « وَما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ الله وَلا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَه مِنْ بَعْدِه أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ الله عَظِيماً » ) * يعنى شما را نرسد كه رسول خدا را آزار كنيد ، و نه اينكه زنان وى را از پس وى بنكاح آريد ، اين نزد خدا گناهى بزرگ است . شيعه و سنّى نقل كرده‌اند : بعد از نزول آيهء حجاب در بارهء زنان آنحضرت ، طلحة بن عبيد الله گفت : محمّد ما را از دختر عمّه هايمان محجوب مىكند ولى خود بعد از ما زنان ما را تزويج مينمايد ، اگر از دنيا برود زنان او را بنكاح خود در خواهيم آورد ، در نتيجه آيهء فوق نازل شد . به نظر نگارنده اين مطلب خيلى سبك است ، حرمت نكاح زنان آنحضرت حكمت بخصوصى دارد