اطاعت شود . بهتر است خود را گيج نكنيم و در خود آيه دقت نمائيم ، در آيه براى رسول ( ص ) و اولى الامر ، فقط يك « اطيعوا » آمده و اولى الامر در رديف رسول ( ص ) شمرده شده است ، اگر آيه « اطيعوا الرّسُولَ و اطيعوا اولِى الامْر » بود ، مطلب ديگرى از آن استفاده ميشد . از طرف ديگر « اطيعوا » مطلق است و قيد و شرطى ندارد و مىرساند كه اولى الامر مانند رسول ( ص ) مطلقا و در هر كار ، مطاعاند ، و كسى حق اعتراضى نسبت به آنها ندارد ، همچنانكه نسبت برسول ( ص ) ندارد ، و عموم اين آيه ، نظير عموم آيه ى * ( « ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوه وَما نَهاكُمْ عَنْه فَانْتَهُوا » ) * حشر : 7 است . در اين صورت ، قهرا بايد اولى الامر كسانى باشند كه مثل رسول ( ص ) داراى علم و عصمت باشند ، و گرنه هرگز بدون قيد و شرط و سر گشاده در رديف رسول ( ص ) نميامدند و مطاع و مطلق نميشدند ، آيهء شريفه با زبان خود اين مطلب را مىفهماند و ميگويد : اولى الامر اشخاصى ممتاز و تالى رسولاند . اگر گويند : در اين صورت ميفرمود « فَانْ تَنازَعْتُمْ فى شَىءٍ فَرُدُّوه إِلى الله وَالرَّسُولِ وَاولِى الامْرِ » حال آنكه فقط ردّ به خدا و رسول ذكر شده است ؟ گوئيم : چون تشريع فقط به خدا و رسول مربوط است و در صورت ردّ به اولى الامر ، آنها هم قول خدا و رسول را خواهند گفت ، از اين سبب فقط ردّ به خدا و رسول ( ص ) ذكر شده است و گر نه در صورت تنازع با نبودن رسول ( ص ) بايد بولىّ امر كه امام معصوم باشد برگشت . اگر گويند : * ( « فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ » ) * قيد اولى الامر است . و مقصود اين است كه به خدا و رسول و اولى - الامر اطاعت كنيد و اگر با اولى - الامر در چيزى نزاع كرديد آنوقت براى قطع نزاع به خدا و رسول بر گرديد ، نتيجه اينكه : اطاعت اولى -